Getypte brief (doorslag of kopie). 8 mei 1942. Waarschijnlijk een ambtenaar of afdelingshoofd van de gemeente Amsterdam (gezien de context van de Centrale Markt). [Handgeschreven, rechtsboven:] M Müller

vD/HG.

37/2/23 M.

8 Mei 1942.

Tegemoetkoming kosten
inrichting kantoor Neder-
landsche Middenstandsbank
op Centrale Markt.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Hiermede heb ik de eer U te berichten, dat de Combinatie van Grossiers in grove groenten op de Centrale Markt, ten behoeve van den gecentraliseerden verkoop van stapelgroenten aan den kleinhandel (vide hieromtrent mijn brief d.d. 22 November 1941 No.37/57/9 M.), door de directie van de Nederlandsche Middenstandsbank in een der thans niet in gebruik zijnde veilingsalen op de Centrale Markt (de zoogenaamde Zuidvruchtenveiling) eenige kantoorlokalen heeft doen inrichten.
Aangezien de Combinatie door de gevolgde wijze van verkoop op hooge kosten is gebracht, verzoekt zij de terzake uitgegeven kosten tot een bedrag van f 878,- (kosten van timmerman, electriciën en schilder), door de Gemeente te doen overnemen; dit verzoek komt mij alleszins billijk voor.
De Combinatie betaalt onder andere f 0,25 per 100 kg. vergoeding aan het Bureau "Belders "(V.V.O.) en f 0,25 aan de Bank en heeft verder een uitgebreid personeelscorps bij de afgifte der goederen aan het werk. De Bank ontvangt voor hare bemoeiingen ongeveer f 0,25 per 100 kg. van de grossierscombinatie; zij moet voor dit bedrag een volledig "kantoor" ter beschikking stellen, waar 8 bankbedienden dagelijks werkzaam zijn. Het komt mij daarom eveneens ongewenscht voor bovenbedoelde inrichting te doen bekostigen door de Nederlandsche Middenstandsbank.
Ik meen er hierbij op te mogen wijzen, dat door de thans gevolgde wijze van verkoop (welke van Gemeentewege is bevorderd) de desbetreffende artikelen tegen de daarvoor vastgestelde prijzen aan den kleinhandel zijn verkocht, terwijl tevens bij dit stelsel een zoo goed mogelijke verdeeling der goederen onder de kleinhandelaren was gewaarborgd. Ik kan dan ook verklaren, dat door een en ander de voorziening met groente der stad in den afgeloopen winter ten zeerste is bevorderd en dat klachten van bevolking en van kleinhandelaren over de aldus in distributie gebrachte artikelen (wortelen, koolrapen, uien en kool) vrijwel niet te mijner kennis zijn gebracht. In deze brief wordt een formeel verzoek gedaan aan de Wethouder voor de Levensmiddelen om een vergoeding van 878 gulden te verlenen aan de "Combinatie van Grossiers in grove groenten". Dit bedrag is uitgegeven aan het inrichten van kantoorruimte voor de Nederlandsche Middenstandsbank (NMB) in de voormalige Zuidvruchtenveiling op de Centrale Markt in Amsterdam.

De argumentatie voor deze vergoeding is tweeledig:
1. Financiële billijkheid: De grossiers en de bank maken al aanzienlijke kosten voor de uitvoering van de gecentraliseerde verkoop. De bank zet acht personeelsleden in voor een relatief lage vergoeding per 100 kg groenten.
2. Maatschappelijk nut: Het gecentraliseerde verkoopsysteem, opgezet op instigatie van de gemeente, wordt als zeer succesvol beschreven. Het heeft gezorgd voor een eerlijke distributie en strikte handhaving van de vastgestelde prijzen voor wintergroenten (wortelen, koolrapen, uien en kool), wat leidde tot een gebrek aan klachten bij de bevolking tijdens de afgelopen winter. Het document dateert uit mei 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van toenemende voedselschaarste en een strikt distributiesysteem. De overheid (en op lokaal niveau de gemeente) greep hard in op de markt om de voedselvoorziening te controleren, woekerprijzen tegen te gaan en de zwarte handel te beperken.

De Centrale Markt in Amsterdam (het huidige Food Center Amsterdam) speelde een cruciale rol in dit systeem. Door de verkoop van "stapelgroenten" (essentiële basisproducten) te centraliseren, kon de overheid toezien op de prijzen en de verdeling over de verschillende winkeliers in de stad. De betrokkenheid van de Nederlandsche Middenstandsbank wijst op de behoefte aan een professionele financiële afwikkeling van deze grootschalige, gereguleerde transacties. De brief weerspiegelt de bureaucratische inspanningen om de voedselvoorziening in een crisistijd draaiende te houden.