Handgeschreven ambtelijke notitie / agendapunten. 17 september 1941 (linksboven genoteerd als 17-9-'41). 17-9-'41

Opslag wintergroenten.

Met „Den Haag” te bespreken

1. Mogelijkheid verzekeren dat op gegeven moment groote partijen kunnen worden betrokken dan eventueel ter veiling zonder worden aangevoerd.
2. Zorg voor zoodanige reserve dat aan veilings-stapelproducten gehele winter door kunnen worden geleverd.
3. Transport regeling naar en tot bijzonder uit N. Holland. Kool voor Amsterdam.
4. Prijzen wintergroenten van zomer door tuinders omgezet of daar geproduceerd. Klacht van tuinders dat geen rekening wordt gehouden met bijzondere cultuureischen.

5. Centrale keukens - bedrijfskeukens. Levering zonder bons. Het document is een voorbereidende notitie voor een overleg met de centrale overheid in Den Haag (waarschijnlijk het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd). De kernpunten zijn:

6. Interventie in de markt: Men wil de mogelijkheid hebben om grote partijen groenten buiten de reguliere veiling om op te kopen (punt 1) om zo strategische voorraden aan te leggen.

7. Voedselzekerheid: Het aanleggen van reserves van "stapelproducten" (zoals kool en wortelen) is cruciaal om de wintermaanden door te komen (punt 2).
8. Logistiek: Er is specifieke aandacht voor de aanvoer van kool uit Noord-Holland naar de hongerige steden zoals Amsterdam (punt 3).
9. Prijsstelling en onvrede: Er is frictie tussen de overheid en de producenten (de tuinders) over de vastgestelde prijzen en de technische eisen van de teelt (punt 4).
10. Collectieve gaarkeukens: Er wordt geopperd om centrale keukens en bedrijfskeukens te bevoorraden zonder dat daar individuele distributiebonnen voor nodig zijn, om de efficiëntie te verhogen (punt 5). Dit document stamt uit de Tweede Wereldoorlog (september 1941). Nederland bevond zich in de beginfase van toenemende schaarste. De voedselvoorziening werd strak geregisseerd door de bezetter en de Nederlandse bureaucratie via het distributiestelsel.

In de herfst van 1941 werd de organisatie van de wintervoorraad een prioriteit om honger in de steden te voorkomen. De "Centrale Keukens" waarnaar verwezen wordt, speelden een steeds grotere rol in de voedselvoorziening voor de armere bevolking en arbeiders. De notitie weerspiegelt de spanning tussen de noodzaak tot centrale planning en de praktische/financiële bezwaren van de producenten (de tuinders).