Notities/Verslag van een bespreking. 18 november 1941. (Bovenaan rechts, handgeschreven: (te 3 uun/hu))

N o t i t i e s van een bespreking op Dinsdag 18 November 1941 van den Directeur van het Marktwezen, den heer C.F. Sixma, den Directeur van den Centralen Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening, den heer Smeets, den Gemeentelijk Adviseur voor voedings- en distributie-aangelegenheden, den heer F. van Meurs, den Bedrijfschef van de Centrale Markt, den heer J. Broerse, en den heer H.A. van Duinhoven, met de groothandelaren in vatgroenten de heeren P. van Es, G. Kramer en H. Kouperus.

Onderwerp: winteropslag vatgroenten voor het seizoen 1941/1942.

De heer Van Es ~~zegt~~ legt over een plan voor opslag van vatgroenten te Amsterdam van den volgenden inhoud.

(Handgeschreven tussenvoeging met een 'T'-teken: (overnemen in met notities))

De heer Van Es merkt hierbij op, dat er vrijwel geen nieuwe vaten voor de zuurkool beschikbaar zijn, zoodat hiervoor de oude vaten moeten worden gebruikt. Een en ander beteekent, dat deze vaten spoediger moeten rouleeren; hieromtrent wordt thans door de Combinatie overleg met de fabrikanten gepleegd. De vergoeding die de Combinatie per vat vraagt ad f 2,50 is een vergoeding waar alle kosten bij zijn inbegrepen. De prijs van de vatgroente is momenteel: zuurkool ongeveer f 50,- per vat, snij- en spercieboonen f 80,- tot f 100,- per vat, andijvie f 60,- per vat, alles met inbegrip van het vat; voor de vaten wordt momenteel f 25,- statiegeld per stuk in rekening gebracht. Gemiddeld kost een vat derhalve f 60,-; een vergoeding van f 2,50 voor de Combinatie maakt hiervan derhalve 4% uit.

De heer Van Meurs merkt op, dat de post kapitaalderving à f 1,- per vat hem niet duidelijk is. Waarom is dit bedrag gecalculeerd?

De heer Van Es antwoordt, dat men een bedrag van f 2,50 in zijn geheel moet bezien. Hierin zijn alle kosten verdisconteerd. (handgeschreven)

De heer Kramer memoreert ~~aan~~ zijn opmerking in een van de vorige vergaderingen over den winteropslag namelijk, dat verschillende grossiers er niet veel voor zullen voelen om in de huidige omstandigheden een reserve voor de Gemeente aan te houden; de artikelen zijn zoo willig, dat deze onmiddellijk van de hand kunnen worden gedaan. Indien men dit in oogenschouw neemt, is een bedrag van f 2,50 voor een reserveering van ongeveer twee maanden zeer laag. Spreker weet wel, dat dit bedrag toch nog f 1,50 duurder is dan verleden jaar, doch dit wordt veroorzaakt door de veranderde omstandigheden.

De heer Smeets stelt de vraag, wat de verliezen zijn van de handel, indien men een vat gedurende twee maanden op de Centrale Markt reserveert. Dat vat komt na deze twee maanden toch weer geheel ter beschikking van den groothandel. Naar spreker's meening ~~verdiest~~ verliest derhalve deze handel alleen de rente van het kapitaal.

De heer Kramer antwoordt hierop, dat de artikelen zijn geblokkeerd. De handel kan er niet aan komen, terwijl het momenteel onmogelijk is om er andere vaten voor den normalen handel voor in de plaats te krijgen.

De heer Kouperus zegt, dat men zich teveel baseert op de vergoeding, die verleden jaar is gecalculeerd, namelijk f 1,- per vat. Spreker zegt, dat wanneer men eerst de vaten moet opslaan in dezen tijd, dit ongeveer... * Logistieke schaarste: Het document illustreert een specifiek probleem tijdens de bezetting: het gebrek aan nieuwe verpakkingsmaterialen (vaten). Dit dwingt tot een snellere omloop (roulatie) van bestaand materiaal.
* Financiële discussie: Er is een duidelijk debat over de "vergoeding" van 2,50 gulden. De overheid (Smeets/Van Meurs) vindt dit wellicht hoog, terwijl de handelaren (Van Es/Kramer) beargumenteren dat de risico's, de blokkade van hun voorraad en de inflatie dit rechtvaardigen.
* Marktsituatie: De term "de artikelen zijn zoo willig" betekent dat er veel vraag naar is; handelaren kunnen hun waar direct kwijt en zien een verplichte opslag voor de gemeente daarom als een economisch nadeel.
* Correcties: De handgeschreven correcties (zoals "verdisconteerd" en de correctie van "verdiest" naar "verliest") tonen aan dat dit een werkdocument is dat nauwgezet werd gecontroleerd op inhoudelijke juistheid. Dit document stamt uit november 1941, ruim anderhalf jaar na de Duitse inval in Nederland. De voedselvoorziening was in deze periode strikt gereguleerd door de overheid via distributiesystemen. De "Centrale Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening" speelde een cruciale rol in het waarborgen van wintervoorraden om hongersnood in de steden te voorkomen. De spanning tussen de commerciële belangen van groothandelaren en de noodzaak voor overheidsreserves (de "reserve voor de Gemeente") is in dit verslag duidelijk voelbaar. De genoemde prijzen en het statiegeld geven een uniek inkijkje in de oorlogseconomie en de waardestijging van goederen en materialen.