Rapportage/Proces-verbaal van de Centrale Crisis-Controle-Dienst (CCD).
Origineel
Rapportage/Proces-verbaal van de Centrale Crisis-Controle-Dienst (CCD). 13 december 1941. № 46^A / 184/ 1 M. 1941 16/12
Centrale-Crisis-Contr.dienst. Amsterdam, 13 December 1941.
Afd. Spijsvetten en Visscherij
Onderwerp:
Het koopen van zoetwatervisch
door deelnemers aan de verdeeling
te A'dam, buiten de verdeeling.
Op 12 December 1941 werd door
contr. H. v. d. Zee en ondergeteekende vastgesteld
dat door J. Heijnen, Hoorn en medeeigenaar
van de fa. A. Heijnen te Bussum, welke
fa. is ingeschreven op de lijst van deelnemers
aan de verdeeling van zoetwatervisch te Amsterdam,
buiten deze verdeeling om zoetwatervisch is
betrokken, n.w. snoekbaars van v. d. Berg
uit Makkum en gerookte paling van
v. Straten te Vianen.
J. Heijnen verklaarde niet bekend te zijn met
de regeling van de verdeeling, voor wat het betreft
de aankoop van zoetwatervisch, indien hij deze
betrekt te Adam via de verdeeling.
De Controleur,
[Handtekening: J. Hoogveen]
sz.
[Handtekening: J. Hoogveen]
Jo. Camphuysstraat 62 hs
Amsterdam Z. Dit document is een ambtelijk verslag van de Centrale Crisis-Controle-Dienst (CCD) uit de Tweede Wereldoorlog. De kern van de rapportage is een overtreding van de distributievoorschriften voor zoetwatervis.
- De Overtreding: J. Heijnen, een vishandelaar uit Bussum die officieel geregistreerd stond voor de visdistributie in Amsterdam, heeft buiten de officiële kanalen om vis ingekocht. Het gaat hierbij specifiek om snoekbaars uit Makkum en gerookte paling uit Vianen.
- De Verdediging: De verdachte voert een klassiek excuus aan: onwetendheid. Hij stelt dat hij niet op de hoogte was dat hij geen vis buiten de centrale verdeling om mocht inkopen, zolang hij voor zijn handel in Amsterdam wel van de officiële verdeling gebruikmaakte.
- Toon en taal: Het taalgebruik is zakelijk en procedureel, typerend voor de bureaucratische controle tijdens de bezettingsjaren. Let op de spelling "ondergeteekende" en "zoetwatervisch", conform de toen geldende spelling-Marchant. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) ontstonden er al snel tekorten aan voedsel en grondstoffen. Om een eerlijke verdeling te garanderen en de Duitse belangen te dienen, werd een strikt distributiesysteem opgezet. De Centrale Crisis-Controle-Dienst (CCD) was de instantie die belast was met het toezicht op de naleving van deze regels.
Handel "buiten de verdeling" werd streng aangepakt omdat dit de weg opende naar de zwarte markt, waar prijzen veel hoger lagen en de overheid geen controle had over de voorraden. In 1941 nam de schaarste toe, waardoor de controle op specifieke sectoren zoals de visserij werd verscherpt. Vishandelaren waren verplicht zich te houden aan toegewezen quota en leveranciers; directe inkoop bij vissers (zoals in Makkum) zonder tussenkomst van de distributieorganen was strafbaar. A. Heijnen H. v. d. Zee H. v.d. Zee J. Heijnen J. Hoogveen
Samenvatting
Dit document is een ambtelijk verslag van de Centrale Crisis-Controle-Dienst (CCD) uit de Tweede Wereldoorlog. De kern van de rapportage is een overtreding van de distributievoorschriften voor zoetwatervis.
- De Overtreding: J. Heijnen, een vishandelaar uit Bussum die officieel geregistreerd stond voor de visdistributie in Amsterdam, heeft buiten de officiële kanalen om vis ingekocht. Het gaat hierbij specifiek om snoekbaars uit Makkum en gerookte paling uit Vianen.
- De Verdediging: De verdachte voert een klassiek excuus aan: onwetendheid. Hij stelt dat hij niet op de hoogte was dat hij geen vis buiten de centrale verdeling om mocht inkopen, zolang hij voor zijn handel in Amsterdam wel van de officiële verdeling gebruikmaakte.
- Toon en taal: Het taalgebruik is zakelijk en procedureel, typerend voor de bureaucratische controle tijdens de bezettingsjaren. Let op de spelling "ondergeteekende" en "zoetwatervisch", conform de toen geldende spelling-Marchant.
Historische Context
Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) ontstonden er al snel tekorten aan voedsel en grondstoffen. Om een eerlijke verdeling te garanderen en de Duitse belangen te dienen, werd een strikt distributiesysteem opgezet. De Centrale Crisis-Controle-Dienst (CCD) was de instantie die belast was met het toezicht op de naleving van deze regels.
Handel "buiten de verdeling" werd streng aangepakt omdat dit de weg opende naar de zwarte markt, waar prijzen veel hoger lagen en de overheid geen controle had over de voorraden. In 1941 nam de schaarste toe, waardoor de controle op specifieke sectoren zoals de visserij werd verscherpt. Vishandelaren waren verplicht zich te houden aan toegewezen quota en leveranciers; directe inkoop bij vissers (zoals in Makkum) zonder tussenkomst van de distributieorganen was strafbaar.