Ambtelijk schrijven/rapportage (concept of kopie). [1] exemplaren bevatten, wat naar verhoud-
[2] hetgeen ook zeer weinig voorkomt en
[3] in verhouding tot den aanvoer een zeer
[4] gering bedrag uitmaakt, werden bij
[5] aankomst geweigerd —

[6] Wat de vatgroenten betreft werden
[7] op de 13500 vaten die ontvangen werden
[8] in totaal 117 vaten vanwege den
[9] Gemeentelijken Gezondheidsdienst afgekeurd
[10] waarvan 36 stuks direct bij aankomst.
[11] ~~Uit een en ander volgt dat ten aanzie~~
[12] Wat er ten huize der ^klein^handelaren
[13] ^door bederf^ aan groenten en aardappelen is te loo-
[14] gegaan is ons niet bekend. Te oordeelen
[15] naar het feit dat ons dienaangaande
[16] van de zijde van ~~de kleinhandelaren~~ ^het publiek^
[17] nimmer klacht nagenoeg ~~geene~~ ^geen^
[18] klachten bereikten, die anders niet
[19] zouden uitgebleven zijn, is ook hier
[20] geen grond voor de in het bedoelde
[21] schrijven boven aangehaalde geuite
[22] klacht te vinden.
[23] Wat onze gemeente betreft bestaat
[24] er dus allerminst aanleiding om
[25] te spreken over groote hoeveelheden
[26] aardappelen en groenten, en voorzover
[27] aangaat de artikelen door mijnen
[28] dienst gedistribueerd, kan er dus
[29] niet gesproken worden van groote
[30] hoeveelheden levensmiddelen, die
[31] tengevolge van bederf voor de volksvoeding
[32] te loor zijn gegaan.

[33] W.n.
[34] [Signatuur/Paraaf: O.H.C.] Dit document is een ambtelijk weerwoord op klachten of geruchten over grootschalige voedselverspilling binnen een specifieke gemeente. De schrijver hanteert een defensieve en feitelijke toon om aan te tonen dat de verliezen door bederf binnen aanvaardbare marges vallen.

Kernpunten in de tekst:
* Kwantitatieve onderbouwing: Van de 13.500 vaten groenten zijn er slechts 117 afgekeurd door de Gemeentelijke Gezondheidsdienst (GGD). Dit is minder dan 1%.
* Verantwoording: De schrijver erkent dat hij geen direct zicht heeft op wat er bij de kleinhandelaren thuis bederft, maar voert het uitblijven van publieke klachten aan als bewijs dat ook daar de schade meevalt.
* Conclusie: De stelling dat grote hoeveelheden levensmiddelen verloren gaan voor de "volksvoeding" wordt door de schrijver expliciet verworpen.

De tekst bevat interessante tekstuele wijzigingen. Zo is "de kleinhandelaren" doorgehaald en vervangen door "het publiek" (regel 16), wat suggereert dat de schrijver de algemene publieke opinie als een betrouwbaardere graadmeter ziet voor de ernst van de situatie dan de handelaren zelf. De terminologie in het document ("gedistribueerd", "volksvoeding", "vatgroenten") wijst sterk op de periode van de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). Hoewel Nederland neutraal was, heersten er grote voedseltekorten door de Britse blokkade van de Noordzee. De overheid stelde een distributiesysteem in om de schaarse middelen eerlijk te verdelen.

In deze periode was er veel politieke en maatschappelijke spanning over de kwaliteit en de verspilling van voedsel. Rapportages zoals deze waren noodzakelijk om verantwoording af te leggen aan hogere instanties of de gemeenteraad over de efficiëntie van de distributieorganen. Het document weerspiegelt de bureaucratische zorgvuldigheid waarmee men probeerde aan te tonen dat de schaarse middelen niet verloren gingen.