Brief (verzoekschrift/correspondentie) met uitgebreide administratieve stempels. [Administratieve kopteksten en stempels]
№ 4045 M. 1918.
Aalsmeer, 1-7-'18 [handgeschreven]
2 – 7 – '18 [stempel]
Exh. M 21667 / 18 [stempel/handgeschreven]
DOSSIER M 9030 [rond stempel]
C.D.D. 4-7-18 12585 [stempel/handgeschreven]
9093 [handgeschreven in marge]

[Brieftekst]
...weer gaarne wou ik
iets van U vernemen om-
trent onze eieren n.l. 9093
stks welke bij Haastrecht is
in beslag genomen zijn, daar
de eieren anders tot bederf
zullen overgaan; of is het
niet mogelijk dat we de ei-
eren weer terug krijgen, daar
er van overtreding bij ons
geen sprake is, en wij hier-
er het slachtoffer van zijn.
Mocht het niet mogelijk
zijn, dat we de eieren terug
krijgen, zoo verzoek ik U be-
leefd om ons 14 ct per stk uit
te betalen, aangezien wij * Onderwerp: De brief betreft een verzoek om teruggave van, of schadevergoeding voor, een partij van 9093 eieren die in Haastrecht in beslag zijn genomen.
* Toon en argumentatie: De schrijver hanteert een beleefde maar dringende toon. Er worden drie argumenten aangevoerd:
1. Bederf: De eieren zullen rotten als er niet snel actie wordt ondernomen.
2. Onschuld: De schrijver claimt dat er geen sprake is van een overtreding en dat zij onterecht "slachtoffer" zijn.
3. Compensatie: Als teruggave in natura niet mogelijk is, wordt verzocht om een uitbetaling van 14 cent per ei.
* Staat van het document: Het document bevat veel bureaucraat-harnas (stempels en archiefnummers), wat duidt op een formele afhandeling binnen de overheidshiërarchie tijdens de Eerste Wereldoorlog. De grote "X" door de tekst suggereert dat het document is afgehandeld of verwerkt in een volgend dossier. Deze brief is geschreven in de laatste fase van de Eerste Wereldoorlog (juli 1918). Hoewel Nederland neutraal was, heerste er door de blokkades een enorme schaarste aan voedsel, wat leidde tot strikte distributiewetten en een actieve bestrijding van de zwarte handel.

De inbeslagname bij Haastrecht wijst op controle bij het transport van levensmiddelen tussen regio's. De prijs van 14 cent per ei was voor die tijd aanzienlijk, wat het grote economische belang van de partij (totaalwaarde ca. 1273 gulden) onderstreept. De afkorting "C.D.D." en de "M"-nummers (mogelijk van het Crisis-Munitiebureau of Ministerie) zijn typerend voor de Nederlandse crisisorganisaties die toezagen op de voedselvoorziening en handhaving van de Distributiewet van 1916.