Ambtelijke brief op officieel briefpapier. 17 september 1918. Het Hoofd der Gemeentelijke Vischvoorziening (W.J. de Thier). Den Heer Directeur van het Marktwezen. [Stempel paars, linksboven:]
No 4655 M. 1918. 17/9

[Briefhoofd gedrukt:]
DIENST MARKTWEZEN
AFDEELING C
VISCHVOORZIENING
DE RUYTERKADE
BRIEF- EN TELEGRAMADRES
NASSAUKADE 78

No. 293 G.V.
Bijlage:

ONDERWERP:
Verkorting arbeidstijd en verstrekking van extra rantsoen levensmiddelen.

AMSTERDAM, 17 September 1918.

[Handgeschreven tekst:]
In antwoord op het door U aan mij toe gezonden schrijven No. 491 G.S. (a.) en No. 4655 M. ’18 om advies, heb ik de eer U mede te deelen, dat aan den dienst der Vischvoorziening niemand werkzaam is, die zoodanige lichamelijken zwaren arbeid verrichten, waardoor zij in de termen zouden vallen tot het verstrekken van een extra rantsoen levensmiddelen, of van wien den arbeidstijd uit dien hoofde zouden moeten worden verkort.

[Gestempeld:] HET HOOFD DER GEMEENTELIJKE VISCHVOORZIENING
[Handtekening:] W.J. de Thier

[Linksonder:]
Den Heer Directeur
van het Marktwezen. Deze brief is een formeel advies binnen de ambtelijke hiërarchie van de gemeente Amsterdam. De directeur van het Marktwezen had de afdeling Visvoorziening gevraagd of hun personeel in aanmerking kwam voor speciale regelingen: een kortere werkdag of extra voedselrantsoenen.

De conclusie van het hoofd van de Visvoorziening is echter afwijzend. Hij stelt dat de werkzaamheden binnen zijn afdeling niet als 'zware lichamelijke arbeid' gekwalificeerd kunnen worden. Hierdoor is er volgens hem geen juridische of medische grondslag om af te wijken van de standaard werktijden of om extra voedselbonnen toe te kennen aan zijn medewerkers. Het jaartal 1918 is cruciaal voor het begrijpen van dit document. Nederland was tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) weliswaar neutraal, maar leed zwaar onder de internationale handelsblokkades. Dit leidde tot extreme schaarste aan voedsel, brandstoffen en grondstoffen.

De overheid voerde een streng distributiestelsel in met bonkaarten. Voor mensen met zeer zware beroepen (zoals mijnwerkers of havenarbeiders) bestonden er 'zware-arbeid-toeslagen' in de vorm van extra rantsoenen om hun fysieke inzet vol te kunnen houden. In de laatste maanden van de oorlog (deze brief dateert van september, twee maanden voor de wapenstilstand) was de voedselsituatie in Amsterdam op een dieptepunt. Dit document illustreert hoe nauwgezet en bureaucratisch er werd omgegaan met de toewijzing van deze schaarse extra middelen.