24 juli 1941 (datumstempel) afgeboekt. Ten aanzien van de betaalde
entreegelden lijkt het mij het beste dat
de eventueele restitutie ~~thans reeds~~ niet met het
plaatsgeld wordt verrekend. Het te veel
betaalde entreegeld, dat voor elken tuinder
hoofdelijk moet worden vastgesteld in
verband met de betaalde entreegelden voor
het personeel, kan aan het einde van
het jaar worden terugbetaald. De tuinders
zijn thans nog in het bezit van hun legitimatie
kaart als tuinder. Deze legitimatie kaarten zullen
t.z.t. vervangen moeten worden door een legitimatie
kaart waarop vrije toegang wordt verleend. De
terugbetaling van entreegeld zou dan tegelijkertijd
kunnen plaatsvinden.

                                    24 JULI 1941
                                    [Handtekening] Het document is een interne notitie over de financiële en administratieve afhandeling van entreegelden voor tuinders (waarschijnlijk volkstuinders). Er is sprake van een overschot of een foutieve betaling die gerestitueerd moet worden. De schrijver adviseert om deze restitutie niet te verrekenen met het reguliere 'plaatsgeld' (de huur voor het perceel), maar om dit aan het einde van het jaar apart uit te betalen.

Interessant is de koppeling tussen de financiële afwikkeling en de uitgifte van nieuwe legitimatiebewijzen. Er wordt voorgesteld om de terugbetaling te laten plaatsvinden op het moment dat de huidige kaarten worden vervangen door nieuwe exemplaren die 'vrije toegang' verlenen. Dit duidt op een reorganisatie van het toegangsbeleid tot het tuincomplex. De datum van het document, 24 juli 1941, plaatst dit schrijven midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Volkstuinen waren in deze periode van vitaal belang voor de voedselvoorziening van de stedelijke bevolking. Vanwege de schaarste en de Duitse reglementering was de administratie van dergelijke complexen vaak aan strikte regels gebonden.

Het gebruik van legitimatiekaarten was in oorlogstijd niet ongebruikelijk om toezicht te houden op wie zich op welk terrein bevond. De term 'plaatsgeld' is nog steeds een gangbare term binnen volkstuinverenigingen voor de pacht of huur van een tuinlot. Het document geeft een inkijkje in de dagelijkse bureaucratie die ook tijdens de oorlogsjaren gewoon doorgang vond.