Doorslag (doorschrijfkopie) van een officiële brief. 5 juli 1941. De Directeur (van de Centrale Markt, Amsterdam). Den Heer S. Aandagt, Lepelstraat 56, Amsterdam-Centrum. [Handgeschreven in blauw potlood, bovenaan midden]: verzonden 6/7
[Handgeschreven in blauw potlood, rechtsboven]: [onleesbare paraaf/handtekening]

den Heer S.Aandagt,
Lepelstraat 56,
Amsterdam-Centrum.
Wijk 10.

77/29/2 M. 5 Juli 1941.

In verband met het feit, dat U op 4 Juli jl. een bak vuil
heeft gestort op de terreinen der Centrale Markt, ontneem ik U het
recht van toegang tot die markt gedurende drie dagen, namelijk van
Dinsdag 8 tot en met Donderdag 10 Juli a.s.

De Directeur, * Inhoud: De brief is een disciplinaire maatregel tegen de heer S. Aandagt. Hem wordt de toegang tot de Centrale Markt ontzegd voor een periode van drie dagen (8 t/m 10 juli 1941) omdat hij op 4 juli een bak vuil op het terrein heeft gestort.
* Toon: De toon is strikt zakelijk en formeel-bestuurlijk.
* Administratieve sporen: De aantekening "verzonden 6/7" geeft aan wanneer de brief daadwerkelijk is verstuurd. De codes "77/29/2 M." en "HG." zijn waarschijnlijk interne dossierkenmerken of initialen van een ambtenaar. "Wijk 10" verwijst naar de administratieve indeling van Amsterdam in die tijd. * Historische periode: De brief dateert van juli 1941, ruim een jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland.
* Locatie en Persoon: De Centrale Markt in Amsterdam was een vitaal punt voor de voedselvoorziening en handel. De geadresseerde, Simon Aandagt, woonde in de Lepelstraat, een straat in de toenmalige Jodenbuurt. Simon Aandagt was een marktkoopman (volgens bronnen als het Joods Monument).
* Significantie: Hoewel de aanleiding voor de brief een alledaagse overtreding lijkt (vuilstorten), is de context van 1941 beladen. Voor een joodse marktkoopman was toegang tot de Centrale Markt essentieel voor zijn levensonderhoud. In deze periode werden de beperkingen voor joodse burgers steeds strenger. Uit historisch onderzoek blijkt dat Simon Aandagt in 1942 in Auschwitz is vermoord. Dit document vormt een klein administratief spoor uit de laatste levensjaren van een slachtoffer van de Holocaust, waarbij zelfs kleine sancties bijdroegen aan de toenemende druk op de joodse bevolking.