Getypte brief (doorslag). 4 juni 1940. De Directeur (vermoedelijk van de Centrale Markt). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen (Alhier, Amsterdam). 1
1/45/2
Alhier.

4 Juni 1940
den Heer Wethouder voor
de Levensmiddelen

terreinen van een conservenbedrijf, een fruit preserveerings
bedrijf en een magazijn voor landbouwmachines. Indien deze
onderhandelingen tot resultaat zouden voeren, is het onge-
twijfeld een marktbelang, dat de bedoelde bedrijven ter
plaatse kunnen worden gevestigd. Bovendien zal misschien
terrein noodig zijn voor het eventueele composteeren van
marktvuil, waaromtrent een onderzoek wordt gedaan. Ik meen
dan ook, dat de reserveterreinen der Centrale Markt voorals-
nog niet voor het telen van groente in aanmerking moeten
komen.

De Directeur, Het document is een ambtelijk advies betreffende de bestemming van de "reserveterreinen" van de Centrale Markt (waarschijnlijk de Centrale Markthallen in Amsterdam). De directeur van de markt adviseert de Wethouder voor de Levensmiddelen om deze terreinen niet vrij te geven voor de teelt van groenten.

Hij voert hiervoor twee belangrijke redenen aan:
1. Er lopen onderhandelingen met commerciële partijen voor de vestiging van een conservenbedrijf, een fruitconserveringsbedrijf en een opslag voor landbouwmachines. De directeur acht de vestiging van deze industrieën van direct belang voor de markt.
2. Er wordt onderzoek gedaan naar de mogelijkheid om het terrein te gebruiken voor het composteren van marktafval.

De brief toont de spanning aan tussen direct gebruik van grond voor voedselproductie versus het behouden van ruimte voor de logistieke en industriële infrastructuur van de voedselvoorziening. De datum van de brief, 4 juni 1940, is saillant. Nederland was op dat moment net enkele weken bezet door nazi-Duitsland (na de capitulatie op 14 mei). In deze beginfase van de bezetting was de voedselvoorziening en de distributie ervan een topprioriteit voor het gemeentebestuur.

De "Wethouder voor de Levensmiddelen" speelde een cruciale rol in het beheersen van schaarste en het waarborgen van de toevoer naar de stad. Hoewel er vanuit de bevolking en overheid vaak druk was om braakliggende terreinen in te zetten voor stadslandbouw (moestuinen), probeert de directeur hier de industriële capaciteit van de Centrale Markt te beschermen voor de lange termijn. De genoemde bedrijven (conserven en landbouwmachines) zijn immers essentieel voor de bredere voedselketen tijdens oorlogstijd.