Ambtsbericht/begeleidend schrijven betreffende een vergunningsaanvraag. 2 mei 1942 (ingekomen/opgesteld) en 8 mei 1942 (afdoening). 2/5/’42
NB

2B / 27 / 3 / 17 N. G. Fr. C.

In bijlage dezes heb ik de eer U te doen
toekomen een aanvrage als georganiseerde bij de
N. G. Fr. C. om ingedeeld te worden in de groep han-
delaren in gewassen van den tuinbouw (Groep E)
ten name van H. Baars, geb. 21.2.1917 en wonende
Rombout Hogerbeetsstraat 70 III, Amsterdam W.,
benevens op die aanvrage betrekking hebbende
rapporten d.d. 23 en 30 April j.l. van den contrō-
leur B. Velthuijs van mijn dienst.
In verband met het feit, dat de kleinhandelaar
Y. Baars, de vader van aanvrager en bij wien hij tot 26
Maart j.l. in dienst is geweest, wiens zaak tot
26 Juni a.s. door den Inspecteur voor de Prijsbeheersching
o.a. is gestraft met sluiting van zijn zaak, verdient het
mijns inziens aanbeveling eerst na 26 Juni a.s. tot verleening
van bedoelde erkenning aan H. Baars over te gaan.

8/5 ’42. [onleesbare paraaf] Het document is een ambtelijk advies over de erkenning van H. Baars als handelaar in tuinbouwproducten (Groep E) binnen de N.G.Fr.C. De kern van de zaak is een integriteits- of handhavingskwestie. De vader van de aanvrager (Y. Baars) is namelijk gestraft door de Inspecteur voor de Prijsbeheersching met een gedwongen sluiting van zijn zaak tot 26 juni 1942.

De opsteller van het stuk adviseert om de aanvraag van de zoon pas ná die datum te honoreren. De achterliggende gedachte is vermoedelijk dat men wil voorkomen dat de zoon de handel van de vader voortzet onder een nieuwe naam, terwijl de vader een straf (sluiting) uitzit wegens prijs-overtredingen. Dit duidt op een streng toezicht op de handel en de naleving van economische sancties. Dit document stamt uit mei 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De N.G.Fr.C. (Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale) was een door de bezetter ingesteld overheidsorgaan dat de totale handel in groenten en fruit reguleerde om de voedselvoorziening (en export naar Duitsland) te controleren.

De "Inspecteur voor de Prijsbeheersching" hield toezicht op de maximumprijzen. In deze periode van schaarste was er een levendige zwarte markt. Overtredingen van de prijsvoorschriften werden zwaar bestraft, onder meer met tijdelijke bedrijfssluitingen. Dit document illustreert hoe de bureaucratische apparaten in die tijd samenwerkten om mazen in de wet (zoals het overschrijven van een zaak op naam van een familielid) te dichten. B. Velthuijs C.