Handgeschreven brief (verzoekschrift/klacht). A. Agterberg. heb ik 3 1/2 rantsoen aardappelen
en is het een groot ongeluk, daar -
van bijna 7 1/2 Kg. te moeten
missen.
Is hieraan nu niets te doen?
Indien mogelijk zou ik graag
betere aardappelen willen hebben,
desnoods tegen betaling, maar zonder
bon. Als er goede aardappelen zijn,
hoef ik voor mijn bonnen toch
niet met on-eetbare genoegen te nemen.
Ik hoop, dat u mij op de
één of andere manier uit de
verlegenheid kunt helpen en
verblijf met de meeste hoogachting

      *AAgterberg* [handtekening]

A. Agterberg
Halmaheirastraat 38 huis
Amsterdam-Oost. In dit schrijven beklaagt de heer of mevrouw A. Agterberg zich over de zeer slechte kwaliteit van de verstrekte aardappelen. De briefschrijver stelt dat van de 3,5 rantsoenen die zijn opgehaald, maar liefst 7,5 kg onbruikbaar is (waarschijnlijk rot of bevroren).

De toon van de brief is beleefd doch dringend. Opvallend is het voorstel om voor betere aardappelen te betalen "zonder bon". Dit wijst op de wanhoop van de burger; in tijden van strikte rantsoenering was het illegaal om goederen te kopen zonder de bijbehorende distributiebonnen, maar de kwaliteit van het legale aanbod was blijkbaar zo slecht ("on-eetbaar") dat men bereid was de regels te omzeilen om aan fatsoenlijk voedsel te komen. Dit document is een treffend voorbeeld van de dagelijkse overlevingsstrijd in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog, zeer waarschijnlijk tijdens de laatste oorlogsjaren of de Hongerwinter (1944-1945). Aardappelen waren het basisvoedsel, maar door brandstoftekorten en transportproblemen kwamen ze vaak bevroren of verrot aan bij de distributiepunten.

De Halmaheirastraat in Amsterdam-Oost ligt in de Indische Buurt, een wijk die tijdens de oorlog zwaar werd getroffen door voedseltekorten. Ambtenaren van de distributiediensten werden in deze periode overspoeld met dergelijke brieven van burgers die probeerden hun onbruikbare rantsoenen om te wisselen voor eetbare waar.