Brief (verzoekschrift) 18 juni 1942 [Stempel linksboven:] № 2/28/1
[Stempel midden boven:] M. 1942 20/6 [met handgeschreven toevoeging:] mr Sj [?]

A’dam 18-6-42

Wel Edele Heer.

Hiermede verzoek ik U eerbiedig om
in de bestaande noodtoestand van
groenten een regeling te treffen voor
zieken en ouden van dagen die niet
in staat zijn om vaak ’s morgens 4 uur
in de rijen voor de groentenwinkels zich
op te stellen tot negen en tien uur.
Mijn vrouw verkeert in hoogst zwangere
toestand, heeft het aan de nieren en
kan zich niet op straat begeven maar
moet veel rust in het bed houden.
Mijn kinderen zijn schoolgaand en te
klein om in de rijen te gaan staan.
Ik ben in het bezit van een dokters-
verklaring dat mijn vrouw veel groente
noodig heeft in verband met haar
zwangerschap en haar voorgeschreven dieet.
En hebben wij al sinds een dag of
tien geen groenten gehad en de winkelier
zegt dat hij daar allemaal geen rekening
mee kan houden in verband met het
protesteren van de andere klanten.

[Rechtsonder geschreven:] 2 c Het document is een aangrijpend verzoek van een Amsterdamse burger aan een niet nader genoemde autoriteit (vermoedelijk de Distributiedienst of de gemeente). De schrijver verzoekt om een uitzonderingspositie of speciale regeling voor de distributie van groenten.

De kernpunten van de noodkreet zijn:
* De ernst van de tekorten: Er is sprake van een "noodtoestand van groenten".
* De fysieke belasting: Mensen moeten reeds om 4:00 uur 's ochtends in de rij staan voor winkels die pas uren later opengaan.
* Gezinssituatie: De echtgenote is hoogzwanger en lijdt aan een nieraandoening, waardoor bedrust strikt noodzakelijk is. De kinderen zijn te jong om urenlang in de rij te staan.
* Sociale druk: De lokale winkelier weigert hulp te bieden (bijvoorbeeld door groenten opzij te leggen), uit angst voor protesten van andere klanten die ook in de rij moeten staan. Dit duidt op een gespannen sociale sfeer door schaarste. Deze brief is geschreven tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In juni 1942 was de schaarste aan voedsel en brandstof reeds een dagelijks probleem geworden. Het distributiesysteem met bonkaarten was volledig van kracht, maar de aanwezigheid van bonnen garandeerde niet dat de producten ook daadwerkelijk beschikbaar waren.

Groenten waren op dat moment nog niet altijd officieel op de bon (dat wisselde per periode en soort), maar de aanvoer was grillig en onvoldoende. Dit leidde tot de beruchte "wachtrijen", waarbij mensen urenlang in de kou en in het donker stonden in de hoop iets te kunnen bemachtigen. De brief illustreert de bureaucratische strijd die burgers moesten voeren om op basis van medische gronden (zoals een doktersverklaring) aanspraak te maken op noodzakelijke levensmiddelen. Het document geeft een stem aan de individuele menselijke nood achter de koude cijfers van de distributiestatistieken.