Getypte brief met handgeschreven kanttekening. 13 juli 1942 (verzonden 14 juli 1942). De Directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke dienst, bijv. de Gemeentelijke Voedselvoorziening). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, Alhier (waarschijnlijk in een Nederlandse gemeente tijdens de bezetting). Verzonden 14/7.
B/HB.

                den Heer Wethouder
                voor de Levensmiddelen,
                A l h i e r .

2C/41/2 M. 1. 13 Juli 1942.

    Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 2 Juli j.l.

onder No.610 L.M.1942 om advies gezonden stuk, heb ik de eer U
te berichten, dat door de Inspectie voor de Prijsbeheersching
is toegestaan, dat de kleinhandelaren alleen aan vaste klanten
verkoopen.
Gezien de meerdere aanvoer van groente, die in de komende da-
gen te verwachten is, zullen de kleinhandelaren waarschijnlijk
van dit systeem afstappen; voor het geval, dat dit niet zou ge-
beuren, is wellicht te overwegen, de Inspectie voor de Prijsbe-
heersching te verzoeken den kleinhandel aan te zeggen tot vrijen
verkoop over te gaan.

                                    De Directeur, Deze brief vormt een schakel in de ambtelijke correspondentie over de voedselvoorziening tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van de brief is de regulering van de verkoop van groenten door kleinhandelaren.

Vanwege de schaarste had de 'Inspectie voor de Prijsbeheersching' toegestaan dat winkeliers enkel aan hun eigen vaste klanten verkochten. Dit was een methode om de beperkte voorraden te verdelen en hamsteren of zwarte handel door 'onbekenden' tegen te gaan. De Directeur merkt echter op dat er een grotere aanvoer van groenten wordt verwacht (waarschijnlijk vanwege het oogstseizoen in juli). Hij stelt voor dat als de handelaren niet uit zichzelf stoppen met de beperking tot vaste klanten, de overheid moet ingrijpen om de 'vrije verkoop' weer af te dwingen. Dit wijst op een poging om de marktwerking en de toegankelijkheid van voedsel voor de burgerbevolking te normaliseren zodra de schaarste tijdelijk afnam. In 1942 was Nederland bezet door nazi-Duitsland en was de distributie van levensmiddelen strikt gereguleerd via een bonnensysteem. De 'Inspectie voor de Prijsbeheersching' was een cruciaal orgaan dat toezag op de prijzen en de eerlijke verdeling van goederen, om inflatie en de zwarte markt te beteugelen.

De brief illustreert de constante spanning tussen schaarste en aanbod. In de zomermaanden, wanneer de groenteoogst op zijn piek was, probeerden lokale overheden de regels te versoepelen om te voorkomen dat overschotten zouden bederven of dat de prijzen kunstmatig hoog bleven door beperkte verkoop. Het document geeft inzicht in de fijnmazige bureaucratie die nodig was om de voedselvoorziening in oorlogstijd draaiende te houden.