Officieel mededelingenbulletin / Circulaire van een veilingvereniging. 14 juli 1942 (ingestempeld als ontvangen/gezien op 16 juli 1942). Tuinders Veiling Vereeniging voor Amsterdam en Omstreken. No 27/51/1 M. 1942 16/7
TUINDERS VEILING VEREENIGING VOOR AMSTERDAM EN OMSTREKEN
Kantoor: CENTRALE MARKT, HAL, 2e.Verdieping No.91. Tel.: 83670

Gezien [stempel]
[paraaf/handtekening: bs]

AMSTERDAM, 14 JULI 1942.

AAN ALLE LEDEN !

[handgeschreven naam: H. Moens]

Mijne Heeren,

Het Bestuur der TUINDERS VEILING VEREENIGING voor Amsterdam en Omstreken, deelt U het volgende mede:

Van de Groenten- en Fruitcentrale ontvingen wij, betreffende de verkoop van groenten en fruit door telers aan consumenten, het volgende bericht, dat wij te Uwer kennis moesten brengen.

VERKOOP VAN GROENTEN EN FRUIT DOOR TELERS AAN CONSUMENTEN.

Het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd maakt bekend, dat ten opzichte van den verkoop van groenten en fruit door de telers aan consumenten het volgende is bepaald:

Telers van groenten en fruit mogen vanaf heden slechts éénmaal per dag en per consument uitsluitend aan consumenten, woonachtig binnen de gemeente waar het bedrijf van den teler is gelegen, ten hoogste 2 ½ kg. groente en/of fruit verkoopen. Deze verkoop mag slechts plaats hebben op het bedrijf van den teler rechtstreeks aan den consument.

Deze regeling geldt NIET voor de Gemeenten AMSTERDAM, Rotterdam, 's-Gravenhage, Utrecht, Haarlem en de Gooigemeenten, waar iedere verkoop door de telers aan consumenten reeds verboden was en thans ook verboden blijft. De verkoop van kersen in den boomgaard (in de z.g. kerseneetgelegenheden) blijft voor verbruik ter plaatse toegestaan.

Aardappelen mogen nergens rechtstreeks aan consumenten worden verhandeld.

Tot nader bericht behoeft geen exportlijst daags te voren worden ingeleverd.

Alleen voor KOMKOMMERS een onderteekende opgave van het geschatte aantal, dat den volgenden dag totaal wordt geleverd.

PREI:
Deze moet gebost worden in bossen van 2 ½ centimeter doorsnede; de prei moet aan de eischen voldoen.

SELDERIE, PETERSELIE, KERVEL:
Deze moeten gebost worden in bossen van 3 centimeter doorsnede; wanneer zij niet goed gebost zijn, komen ze op A.W. of uitschot.
U zij in Uw eigen belang gewaarschuwd.

GEBOSTE KROTEN:
Deze moeten minstens 0.3 kg. afgesneden kroten per bos bevatten. Afgesneden kroten dienen per kg. te worden geveild.

BOSPEEN:
Het gewicht van de peen is gewijzigd van 5 ons in 6 ons peen per bos.

NOGMAALS ZIJ U UITDRUKKELIJK GEWAARSCHUWD OM VOLLEDIG GEWICHT EN GETAL TE LEVEREN, DAAR ANDERS ONHERROEPELIJK, ZONDER VERDERE WAARSCHUWING, BOETE WORDT OPGELEGD.

Broodbonnen moeten door den patroon zelf worden afgehaald; in bijzondere gevallen alleen op een schriftelijk bewijs door den patroon onderteekend.

H E T B E S T U U R. Dit document is een dwingende instructie aan de leden van de veilingvereniging tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De kern van het schrijven betreft de strikte regulering van de voedselvoorziening:

1. Beperking van de vrije handel: Er wordt een zeer scherpe limiet gesteld aan de directe verkoop van telers aan burgers (maximaal 2,5 kg per dag, enkel aan dorpsgenoten).
2. Uitsluiting van grote steden: In grote steden (de Randstad) is directe verkoop geheel verboden. Dit was bedoeld om de distributie volledig via de officiële, door de bezetter gecontroleerde kanalen (de veilingen) te laten lopen en de zwarte handel in de hongerende steden tegen te gaan.
3. Standaardisatie: Er worden zeer specifieke technische eisen gesteld aan het 'bossen' van groenten (prei, kruiden, kroten, peen) met exacte afmetingen in centimeters en gewichten.
4. Sancties: De toon is dreigend. Er wordt gewaarschuwd voor boetes zonder verdere waarschuwing bij afwijkingen in gewicht of aantallen.
5. Distributie: De vermelding van "broodbonnen" aan het eind herinnert aan het feit dat zelfs voor de producenten (de tuinders) de basisbehoeften streng gerantsoeneerd waren. Het document dateert van juli 1942, een periode waarin de Duitse bezetter de controle over de Nederlandse landbouw en voedselvoorziening maximaliseerde via het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd.

De "Groenten- en Fruitcentrale" was de instantie die toezag op de gedwongen winkelnering via de veilingen. Door alle producten via de veiling te dwingen, kon de bezetter een groot deel van de oogst claimen voor de export naar Duitsland (de "Wehrmacht-verpflegung"). De tuinders zaten klem tussen de regels van de bezetter, de noodzaak om hun bedrijf rendabel te houden, en de druk van burgers die buiten het bonnensysteem om voedsel probeerden te kopen. De term "A.W." in de tekst staat waarschijnlijk voor "Afval Waarde" of "Afkeuring", wat betekende dat de teler er vrijwel niets voor kreeg. H. Moens Rijksbureau Wehrmacht