Officieel instructiedocument / achterzijde van een formulier. Vermelding van een circulaire d.d. 10 juli 1941. Indien op grond van meer dan één toewijzingsnummer wordt besteld, moet ten aanzien van ieder toewijzingsnummer een afzonderlijk bewijs van overdracht worden gebruikt.

De ontvanger van dit bewijs van overdracht kan op zijn beurt door middel van een dergelijk bewijs bestellen.

De bewijzen van overdracht gelden tevens als vergunning tot koopen, verkoopen en afleveren. Indiening van aanvraagformulieren voor bedoelde vergunningen is derhalve niet meer noodig.

Alleen die soorten en hoeveelheden materiaal kunnen worden overgedragen, waarover men op grond van ontvangen toewijzingen of bewijzen van overdracht de beschikking heeft. Het toewijzingsnummer moet volledig op dit Bewijs van Overdracht worden vermeld.

Formulieren zijn verkrijgbaar bij het Rijksbureau voor IJzer en Staal, bij de Kamers van Koophandel en Fabrieken en verder bij handelaren in walserijproducten en stalen buizen.

Voor verdere toelichting verwijzen wij U naar circulaire no. 315, van het Rijksbureau voor IJzer en Staal, d.d. 10 Juli 1941. De tekst beschrijft de bureaucratische procedure voor de handel in ijzer en staal. Kernpunten zijn:
* Koppelingsprincipe: Elk toewijzingsnummer vereist een apart bewijs van overdracht.
* Vereenvoudiging: Het bewijs van overdracht fungeert direct als handelsvergunning, waardoor aparte aanvragen niet meer nodig zijn.
* Controle: Er mag alleen gehandeld worden in materialen waarvoor men expliciet een toewijzing heeft, wat duidt op een streng rantsoeneringssysteem.
* Traceerbaarheid: Het toewijzingsnummer moet strikt vermeld worden om de keten van materialen te kunnen volgen. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode stond de economie onder streng toezicht (de zogenaamde 'gestuurde economie').

Grondstoffen zoals ijzer en staal waren schaars en essentieel voor de oorlogsindustrie. De "Rijksbureaus" werden door de bezetter opgericht om de distributie van deze schaarse goederen te reguleren. De genoemde datum van 10 juli 1941 markeert een moment waarop de regels voor de distributie van metaal verder werden aangescherpt of geformaliseerd om misbruik en zwarte handel te voorkomen en te zorgen dat materialen bij de gewenste (vaak oorlogsgerelateerde) bestemmingen terechtkwamen. Rijksbureau