Getypte pagina (waarschijnlijk een doorslag of stencil van een ambtelijk rapport of juridisch advies).
Origineel
Getypte pagina (waarschijnlijk een doorslag of stencil van een ambtelijk rapport of juridisch advies). -2-
een register zouden aanschaffen, hetwelk, hun, op grond van de bestaande bepalingen (artikel 6 der Ventverordening) uiteraard niet kan worden belet. Het laatstgenoemde artikel spreekt namelyk van "de in artikel 437 Wetboek van Strafrecht genoemde personen", dat wil zeggen, niet alleen van degenen, die venten of opkoopen in den zin der Ventverordening; en alleen op deze laatsten is artikel 5 lid 2 dier Verordening, krachtens hetwelk een afsluiting van het venters-(en opkoopers-)beroep mogelyk is, van toepassing.
- Krachtens artikel 1 lid 2 der Ventverordening wordt met het in het eerste lid van dat artikel bedoelde venten gelyk gesteld: het opkoopen van voorwerpen of stoffen van welken aard ook in de in het artikel genoemde gevallen. Ingevolge deze bepaling wordt dus ook het opkoopen van gedrukte of geschreven stukken gelyk gesteld met het venten met die stukken. Doch dit laatste is, krachtens het eerste lid van artikel 1 niet verboden. Met andere woorden: ook het opkoopen van gedrukte of geschreven stukken is, op grond van de huidige Ventverordening niet verboden. Trouwens onder dit "opkoopen" wordt niet begrepen: het ten geschenke aannemen, zooals de kranten-ophalers plegen te doen, aangezien een bepaling, overeenstemmende met artikel 90 bis, tweede lid Wetboek van Strafrecht, in de Ventverordening ontbreekt.
Ook wanneer echter een dergelyke bepaling alsnog in de Ventverordening zou worden opgenomen, zou, op de hierboven uiteengezette gronden, zonder meer niet worden bereikt, dat het opkoopen of ophalen van gedrukte of geschreven stukken verboden is.
Indien men de Ventverordening derhalve aan de ten deze bestaande behoefte wil aanpassen, geven ondergeteekenden in overweging om daarin, - naast toevoeging van een voorschrift, overeenstemmende met artikel 90 bis tweede lid Wetboek van Strafrecht, - de volgende wyzigingen aan te brengen:
Artikel 1 kome te luiden:
- Onverminderd het bepaalde in de artikelen 3, 6, 7 en 8 dezer verordening, in de Winkelsluitingswet 1930, Staatsblad No. 460, in de Verordening op de Winkelsluiting, in de Algemeene Dit document is een ambtelijk of juridisch advies over het dichten van een maas in de wetgeving betreffende "venters" (straatverkopers) en "opkoopers". De kern van het probleem is dat de huidige Ventverordening het opkopen van oud papier niet effectief kan verbieden of reguleren.
De argumentatie verloopt als volgt:
1. Gelijkstelling: De verordening stelt "opkoopen" gelijk aan "venten".
2. De Maas: Omdat het venten (verkopen) van gedrukte stukken (zoals kranten) niet verboden is, is het opkopen ervan logischerwijs ook niet verboden.
3. Definitieprobleem: Het ophalen van kranten door "kranten-ophalers" wordt juridisch gezien niet als "opkoopen" beschouwd omdat de kranten vaak gratis worden weggegeven (ten geschenke aannemen). In de huidige verordening ontbreekt een link naar artikel 90 bis van het Wetboek van Strafrecht, die deze handeling gelijkstelt aan aankoop.
4. Conclusie: Zelfs als men de definitie aanpast, blijft het basisprobleem bestaan zolang de verordening niet expliciet wordt gewijzigd om dit specifieke type handel/ophaling te reguleren. De schrijvers stellen daarom een integrale herziening van Artikel 1 voor. * Tijdsperiode: Het document is geschreven na 1930 (verwijzing naar de Winkelsluitingswet 1930) en vóór 1947 (gezien de spelling). Waarschijnlijk stamt het uit de jaren '30 of de vroege jaren '40.
* Maatschappelijk: In deze periode was de handel in lompen, metalen en oud papier (de "voddenboer") een wijdverspreid fenomeen. Gemeenten probeerden dit te reguleren via Ventverordeningen, deels om overlast te beperken en deels om diefstal en heling tegen te gaan (vandaar de verwijzing naar artikel 437 WvS, dat gaat over het bijhouden van een inkoopregister).
* Juridisch: Het document toont de complexiteit van lokale wetgeving die moet aansluiten bij nationale wetten (zoals het Wetboek van Strafrecht en de Winkelsluitingswet). Het illustreert hoe nauwgezet juridische termen als "venten" en "opkoopen" gedefinieerd moeten worden om handhaving mogelijk te maken.