Getypte notulen of een verslag van een vergadering (pagina 2). -2-

eenige, met de uitvoering belaste grossiers der Combina-
tie. Hierbij moet voorop staan, dat de Gemeente vergoe-
ding zal betalen aan de grossiers, die aan den opslag
werkzaamheden moet verrichten. Stellig zal niet aan alle
Combinatie-leden een vergoeding worden betaald. Het wordt
dan zoo, dat de Gemeente voor de extra zorgen, welke bij-
voorbeeld de drie uitvoerende grossiers naast hun eigen
bedrijf nog hebben, een vergoeding zal betalen. Dit is
echter een detailpunt. Het wordt dus zoo, dat de lasten,
verbonden aan den opslag van het moment van aankoop tot
het moment van verkoop aan de Combinatie geheel voor re-
kening van de Gemeente zijn. Het personeel blijft in
dienst van de Combinatie. Hiermede heeft de Gemeente niets
te maken.

De Heer Van Meurs wijst er nog op, dat de Combinatie voor het verrichten
van de lossing- en opslagkosten geheel nieuw personeel
heeft aangenomen; spreker stelt de vraag, waarom het per-
soneel van de grossiers zelven ~~nu~~ daarbij niet is inge-
schakeld. Wanneer dit namelijk zou geschieden, zouden de
kosten van lossing en indragen belangrijk kunnen worden
verlaagd.

De Heer Dijkstra zegt, dat dit niet kan. Hij noemt als voorbeeld, dat een
schip uit het Westland wordt aangevoerd voor dagelijks ge-
bruik bij den een of anderen grossier. De inhoud van dit
schip is geheel verpakt in kisten. De lossing is dan vrij
eenvoudig en de kisten worden naar het pakhuis van den
grossier gebracht. De goederen, die voor den opslag worden
aangevoerd, zijn echter los gestort in het schip. Deze
artikelen moeten worden opgeschept, gewogen en dergelijke
en daarvoor is personeel op de Centrale Markt aanwezig,
namelijk de groentelossers. Met deze groep van personeel
hebben de grossiers nu een speciaal contract. Deze schui-
ten worden door hen volledig gelost en naar het koelhuis
gebracht, alwaar opslag op de derde of vierde verdieping
moet plaats hebben. Bij de afgifte aan de grossiers zijn
er dan weer losgroepen nodig om de goederen uit het koel-
huis naar beneden te brengen. Een en ander gebeurt in ta-
rief en het is niet mogelijk om daarin verandering te bren-
gen, gezien het contract wat daaromtrent bestaat. Het eigen
personeel van de grossiers is te zijner tijd nodig om de
goederen van het koelhuis af te halen en naar de pakhuizen
te brengen. Het document betreft een zakelijke discussie over de verdeling van kosten en arbeidskrachten bij de overslag van groenten bij een centrale markt. De kern van de tekst draait om de financiële afspraken tussen de "Gemeente" en een "Combinatie" (vereniging van grossiers).

Er worden drie hoofdpunten besproken:
1. Kostenvergoeding: De Gemeente draagt de kosten voor de opslag vanaf het moment van aankoop tot verkoop. Alleen de grossiers die daadwerkelijk uitvoering geven aan deze opslag ontvangen een vergoeding voor hun "extra zorgen".
2. Personeelskwestie: De Heer Van Meurs vraagt zich af waarom er nieuw personeel is aangenomen in plaats van het eigen personeel van de grossiers in te zetten om kosten te besparen.
3. Logistieke complexiteit: De Heer Dijkstra weerlegt dit door te wijzen op het verschil in transportmethode. Reguliere handel zit in kisten, maar goederen voor de opslag worden "los gestort" in schepen aangevoerd. Dit vereist gespecialiseerde "groentelossers" die onder een specifiek contract en vastgesteld tarief werken. Het eigen personeel van de grossiers wordt pas ingezet bij het laatste transport van het koelhuis naar de eigen pakhuizen. De tekst geeft een inkijkje in de strikt gereguleerde wereld van de Nederlandse groothandelsmarkten (waarschijnlijk de Centrale Markthallen in Amsterdam, gezien de referentie naar aanvoer uit het Westland per schip).

De term "Combinatie" duidt mogelijk op een vorm van centrale inkoop of distributie, wat veel voorkwam tijdens of vlak na de Tweede Wereldoorlog om de voedselvoorziening te beheersen. De discussie over contracten met "losgroepen" en "groentelossers" illustreert de sterke positie van de toenmalige vakbonden of gespecialiseerde arbeidersgilden op de markten, waar strikte scheidingen bestonden tussen verschillende soorten haven- en marktwerk.