-3-

worden uitgegeven, door de C.C.D. worden gequalificeerd
als vee-uien. Verder memoreert spreker, dat het vorige
jaar de wagens in schepen konden worden opgeslagen. Thans
moet echter alles worden gelost, hetgeen weer extra kos-
ten met zich mede brengt. Vast staat, dat de Combinatie
de Gemeente alleen de extra kosten in rekening brengt.

De Heer Draaisma zegt, dat men het onkostencijfer ~~nu~~

eens moet vergelijken van Amsterdam met de andere groote
steden in Nederland. Daarbij zal blijken, dat de Gemeen-
te Amsterdam enkele duizenden guldens voor den opslag
heeft uitgegeven, terwijl het andere gemeenten soms ton-
nen heeft gekost in verband met het optreden van bederf.

De Heer Van Meurs zegt, dat de vergelijking met de

andere steden nog niet ~~mag~~ beteekenen, dat Amsterdam
hiervoor een premie moet betalen. Spreker herhaalt, dat
hij het duidelijke gevoel heeft, dat hij veel geld moet
betalen, dat anders/zelf door den handel/zal worden be-
taald. Spreker wijst nog eens op den oploopenden prijs;
de Gemeente zal ~~behooren~~ de lasten moeten dragen, terwijl
de grossiers te zijner tijd de baten, mede door den ver-
hoogden prijs zullen krijgen. Het is toch waar, dat
wanneer de Gemeente den opslag zelf zal verzorgen, en de
werkzaamheden, daaraan verbonden, zal uitbesteden, zij
wellicht f 70.000,- zal verdienen; als zij echter een en
ander aan den handel overlaat, zou zij f 70.000,- moeten
betalen.

De Heer Dijkstra zegt, nog, dat wanneer een grossier

een wagon rapen aankrijgt, hij daarop slechts eenmaal
kosten maakt, namelijk de kosten van lossing aan den
kleinhandel. Bij opslag in het koelhuis, komen daar
echter driemaal kosten op, namelijk ten eerste de opslag
in het koelhuis, ten tweede het nazien tijdens den op-
slag door vaklieden en ten derde de kosten van afgifte
aan de grossiers, wanneer de Gemeente daartoe opdracht
geeft. Het feit, dat de prijs~~en~~ in die periode kan op-
loopen houdt echter voor ~~ons~~ tevens het risico in, dat
de kwaliteit kan verminderen.

De Heer Kramer wijst/op/nog op ~~een~~ groot~~s~~te risico voo

den handel. Het is denkbaar, dat na April van het vol-
gend jaar de export is weggevallen en dat we een zacht
voorjaar hebben. Dan zit de handel met het koelhuis vol
met wintergoederen, die dan onverkoopbaar zullen blijken
te zijn. De tekst legt een zakelijk en politiek debat vast over de economische haalbaarheid van grootschalige groente-opslag door de gemeente.
* Financieel conflict: Er wordt gedebatteerd over wie de financiële risico's draagt. De heer Van Meurs stelt dat de gemeente de lasten draagt terwijl grossiers profiteren van prijsstijgingen. De genoemde som van 70.000 gulden illustreert het grote financiële belang.
* Operationele details: De tekst geeft inzicht in de logistieke keten van die tijd: van transport per schip en wagon tot de drieledige kosten van koelhuisopslag (opslag, inspectie door vaklieden en afgifte).
* Marktrisico's: De heer Kramer wijst op het speculatieve element van de handel: externe factoren zoals exportmogelijkheden en het weer (een zacht voorjaar) kunnen opgeslagen 'wintergoederen' waardeloos maken.
* Correcties: Het document bevat veel handmatige correcties (doorhalingen en toevoegingen met schuine strepen), wat wijst op een concept dat nauwkeurig werd nagelopen om de standpunten van de verschillende sprekers (Draaisma, Van Meurs, Dijkstra, Kramer) correct weer te geven. De vermelding van de C.C.D. (Centrale Crisis Controle Dienst) plaatst dit document in een historische context van strikte overheidsregulering op de voedselvoorziening. De C.C.D. was actief van 1934 tot 1954 om toezicht te houden op prijzen en distributie. De discussie weerspiegelt de overgang of het spanningsveld tussen een geleide economie (waarbij de gemeente opslag verzorgt) en de vrije handel. Het gebruik van koelhuizen was in deze periode een relatief moderne, maar dure oplossing om voedseltekorten en bederf tegen te gaan. Kramer wijst (De heer) Van Meurs (De heer) Gemeente Amsterdam