Handgeschreven vergadernotities / memo. 2 maart 1942. Ban., Gillessen, v. Meurs, Brienen, Sid. [rechtsboven: bank]
2/3 1942

Financiering vrachtw. [?]
[omkaderd: Credit B] [doorgehaald: Middenstandsbank] tuindersauto’s
Kamper bespr. opgedragen aan
Middenstandsbank verder
uitwerken. Wil contact
hebben met HH. autobezitters
(met gedeelte ervan)
wordt dus bespreking tusschen
Middenbank x Tuindersverb.

Ban. niet in stichting.
wil liever auto’s individueel
financieren.
Daarnaast echter Comb. tuinders
onder leiding v. MW.
Brienen geen enkele tuinder in staat
om in 2 jaar af te lossen.
Sid. 2 jaar basis - wat niet is afge-
lost risico van het Rijk
Sid tuinders moeten rijden voor
het Het document bevat kernachtige notities van een bespreking over de financiering van transportmiddelen voor de tuinbouwsector. De belangrijkste punten uit de discussie zijn:
1. Uitvoering: De opdracht voor het uitwerken van het financieringsplan is neergelegd bij de Middenstandsbank (tegenwoordig onderdeel van ING), na overleg met een persoon genaamd Kamper.
2. Conflict over structuur: Er is onenigheid over de organisatievorm. De partij "Ban." ziet niets in een collectieve "stichting" en geeft de voorkeur aan individuele financiering per tuinder.
3. Financiële haalbaarheid: Brienen merkt op dat tuinders financieel niet krachtig genoeg zijn om de leningen binnen de gestelde termijn van twee jaar af te lossen.
4. Rijksgarantie: Er wordt gesproken over een "risico van het Rijk". Dit suggereert dat de overheid (onder het toenmalige bewind) garant zou staan voor het deel van de lening dat na twee jaar nog niet is afgelost. De datum, maart 1942, plaatst dit document midden in de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de bezetting was de voedselvoorziening en het transport daarvan een kritiek punt voor zowel de Nederlandse bevolking als de bezetter. Het centraliseren van de tuinbouw in stichtingen en verbonden was een typisch kenmerk van de herstructurering van de economie onder toezicht van de Duitsers (de zgn. organisatie van de voedselvoorziening). De discussie over "risico van het Rijk" wijst op de bemoeienis van de overheid met de kredietverlening in een tijd waarin de private markt verstoord was.