Handgeschreven vergader- of bespreeknotities. 4 maart 1942. [Kopmarge:]
Dr. J.P. Meurs, Janss. Bol,
Casteleyn, Burgers, Broese, Duintjer.
Holla, Schreurs, Sieburgh.

[Datum, onderstreept:]
4 Maart 1942

[Inhoud:]
Ombouw tuindersauto's
benzine ophouden.
Vervoer daardoor in gevaar.
ook tuindersproduct. Andere
mogelijkheden bezien.
Ombouw tuindersauto's op gas.
Toestemming ombouw is reeds verkregen.
Thans echter financiering.
Wordt met instanties regis. besproken.
Duurt echter te lang. Bovendien duurt
ombouw lang. 5 per week.
In hoeverre kunnen verschillende auto's reeds door tuinders zelf
worden omgebouwd? 50 auto's.
Bol: In drukst periode 100 noodig.
Sio. 2 ritten maken.
Veiling uren wat naar midden
v d dag verschuiven.
Echter export.
Dus s’ morgens aanvoeren en dan
s’ middags ev. veilen en export
Juni, Juli Dit document is een verslag van een crisisoverleg binnen de tuinbouwsector (waarschijnlijk een veilingbestuur of transportcommissie) tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De kern van het probleem is dat de toewijzing van benzine wordt stopgezet ("benzine ophouden"), wat het transport van tuinbouwproducten direct bedreigt.

De voorgestelde oplossing is de technische ombouw van vrachtwagens naar gasgeneratoren (meestal houtgas), een veelvoorkomend fenomeen in de oorlogsjaren. Hoewel de vergunningen hiervoor rond zijn, vormen de financiering en de beperkte capaciteit van de werkplaatsen (slechts 5 ombouwen per week) een groot obstakel. Er wordt geopperd om tuinders zelf te laten meehelpen aan de ombouw om het proces te versnellen.

De notities tonen ook de operationele gevolgen: om het tekort aan rijdend materieel op te vangen, moeten auto's twee ritten per dag gaan maken. Dit dwingt tot een aanpassing van de veilingtijden, waarbij men echter rekening moet houden met de strakke schema's van de export (vaak naar Duitsland), die in de zomermaanden (juni, juli) een piek bereikt. In 1942 was de schaarste aan vloeibare brandstoffen in het bezette Nederland nijpend geworden, aangezien bijna alle olievoorraden door de Wehrmacht werden geconfisqueerd. De tuinbouwsector was echter van cruciaal belang voor de voedselvoorziening en de Duitse oorlogseconomie. Om het transport gaande te houden, was de overstap op "generatorgas" (gewonnen uit hout of turf) de enige uitweg.

De genoemde namen (zoals Meurs, Bol en Sieburgh) refereren waarschijnlijk aan functionarissen binnen de veilingwereld of de overkoepelende productschappen. De discussie over het verschuiven van veilingtijden illustreert hoe de oorlogsomstandigheden diep ingrepen in de logistieke keten van "het land van glas" naar de consument en de exportmarkt.