Handgeschreven brief (verzoekschrift/bezwaarschrift). 23 april 1942. Marinus Proost. onderzoeken dat het zoo is. U heeft de Ge-
neeskundige dienst maar op te bellen en
het zal blijken dat ik niets wys maak
Ik heb dus geen steun gehad uit lamlendig
heid maar werkelyk omdat het niet anders kon
Na deze uiteenzetting hoop ik dat voor u ende
Commissie nooit een rede kan zijn mij een
toewyzing te weigeren en mij zoodoende in
het verdienen van mijn brood te weigeren ik
heb waarlijk als ik vent de steun niet noodig
daar ik een van de oudste en beste venters
ben Dat niet veel in de afslag kocht komt hier
van omdat mijn zoon W.M. Proost meest
voor mij kocht en toen deze in groenten
aardappelen en fruit is begonnen heb jaren
lang in combinatie gekocht met G. Helsloot
Dat dit kan onderzoek velen !
Ik hoop nu dat u na deze uiteenzetting een
beter inzicht ten mijnent zult krijgen

Ik hoop dus op een goed resultaat op ik den
Burgemeester of de wethouder van Socialen
zaken erbij hoef te halen

Met hoogachting, Marinus Proost
Utrechtsche dwarsstraat 88

P.S. nummer van de brief dien ik van het Markt-
wezen ontvangen heb 23 April 1942 is 46af 17717 M * Inhoud: De schrijver, Marinus Proost, verweert zich tegen een eerdere beslissing (waarschijnlijk een weigering van een vergunning of toewijzing). Hij benadrukt dat zijn eerdere beroep op de 'steun' (sociale bijstand) medisch noodzakelijk was en geen teken van luiheid. Hij voert aan dat hij een ervaren 'venter' (straathandelaar) is. De lage inkoopcijfers op zijn naam bij de afslag verklaart hij door te wijzen op aankopen via zijn zoon en een compagnon (G. Helsloot).
* Toon: De brief is formeel maar zeer beslist en licht dreigend aan het eind, waar hij stelt dat hij bereid is de Burgemeester of de Wethouder in te schakelen als hij geen gelijk krijgt.
* Schrift: Een vlot, geoefend handschrift in een schuine, verbonden stijl die typisch is voor de eerste helft van de 20e eeuw. De brief dateert uit april 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland. Dit was een periode van grote schaarste en strenge regulering van de handel door instellingen zoals het 'Marktwezen'. Voor kleine ondernemers zoals venters was het verkrijgen van de juiste papieren en toewijzingen van cruciaal belang om te kunnen overleven ("het verdienen van mijn brood"). De verwijzing naar de "Commissie" en de "Wethouder van Socialen Zaken" duidt op de bureaucratische strijd die veel burgers moesten voeren om hun beroep te mogen blijven uitoefenen in oorlogstijd. De Utrechtsedwarsstraat is een bekende straat in de Amsterdamse binnenstad, wat suggereert dat het hier om een Amsterdamse casus gaat. G. Helsloot W.M. Proost Marktwezen