Handgeschreven brief (verzoekschrift). 20 mei 1942 (volgens stempel onderaan). J.H. Bommel Jr. [Bovenaan gecentreerd:] B
[Rechtsboven:] M. Insp.

Mijnheer toen ik verleden week
mij bij uw aanmelde inzake
mijn afgewezen toewijzing dien
ze me ontnomen hebben en waar
ik toch werkelijk recht op heb
verzocht uw mij van de Grossiers
waar ik mijn aal van heb gehad
om de bewijzen - ik heb mij toen in
verbinding gesteld met de Grossiers
en deze hebben uw deze per schrijven
~~uw deze~~ doen toekomen Mijnheer ik heb
zelfs van de Ned. Visscherij Centrale
een toewijzing voor aal gekregen die
de Geb. Klooster mij moeten leveren
maar zij mogen niet afleveren zij
moeten alles naar de Amsterdamsche Vismarkt
afsturen Mijnheer en daar ik van uw nog
niets vernomen heb richt ik mij nogmaals
tot uw met een beleefd verzoek tot terug-
gave van mijn toewijzing

Hoogachtend
J.H. Bommel Jr.

[Stempel onderaan:]
Nº 46A/163/1 M. 1942 20/5 De brief is een formeel, doch emotioneel geladen verzoek van een vishandelaar (J.H. Bommel Jr.) die protesteert tegen het intrekken van zijn toewijzing voor aal. De schrijver hanteert een beleefde toon ("Mijnheer", "beleefd verzoek"), maar is duidelijk gefrustreerd over de bureaucratische gang van zaken.

De kern van het probleem is dat de schrijver bewijzen heeft aangeleverd via zijn grossiers (groothandelaars), maar dat de feitelijke levering geblokkeerd wordt. Hoewel hij een officiële toewijzing heeft via de "Ned. Visscherij Centrale" om geleverd te krijgen door de firma "Gebr. Klooster", mogen zij niet rechtstreeks aan hem leveren. Zij zijn verplicht hun volledige voorraad naar de Amsterdamsche Vismarkt te sturen. Dit wijst op een centrale distributiedwang waar de individuele handelaar de dupe van wordt. Het document dateert uit mei 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de gehele voedselvoorziening strikt gereguleerd via een distributiesysteem om schaarste te beheersen en de Duitse oorlogsmachine te bevoorraden.

De Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC) was een organisatie die door de bezetter was ingesteld (of onder toezicht stond) om de vishandel te controleren. Toewijzingen waren cruciaal voor winkeliers en handelaren; zonder zo'n document mocht men legaal geen producten inkopen of verkopen. De verplichting om alles naar de centrale "Amsterdamsche Vismarkt" te sturen was een maatregel om zwarte handel te voorkomen en maximale controle over de distributie te houden. Voor een kleine ondernemer als Bommel betekende het wegvallen van een toewijzing een directe bedreiging voor zijn broodwinning.