Handgeschreven rapport of ambtelijk proces-verbaal (pagina III van een groter geheel). 7 juni 1942. III

De ook vorenoemde, die als zoover bij het Marktbureau
niet is opgegeven als erkende voerder door de Nederl.
Visscherij Centrale, en als zoodanig niet aan het
Marktbureau is aangewezen, hebben allen zich
schuldig gemaakt aan overtreding van art 7,
8 en 10 van het Tweede Uitvoeringsbesluit van
het Visscherijbesluit 1941, en hiermede de goede gang
van zaken der verdeeling verstoord (art 11 van
genoemd Besluit).

Daar deze aal en paling reeds was toebereid
om te worden gerookt en deze bij herverdeeling wellicht
bedorven zou zijn om zij aan de consument per kunnen
worden gebracht, is daarom niet tot inbeslagneming
overgegaan.

Verder stellen verbalisanten zich voor, indien
de Directie van het Marktbureau zich hiermede kan
vereenigen, te volstaan met een tijdelijke schorsing
van de verdeeling en in dit geval nog geen
proces-verbaal tegen bovengenoemde personen op
te maken.

Hiervan is op onze ambtseed opgemaakt,
gelezen en gesloten, dit rapport te Amsterdam
den 7 den Juni 1942

De Controleur Landbouw
[onleesbaar/naam]
[Handtekening] * Juridische grondslag: Het rapport refereert expliciet aan artikelen 7, 8, 10 en 11 van het "Tweede Uitvoeringsbesluit van het Visscherijbesluit 1941". Dit was een wettelijk kader om de visvangst en -distributie tijdens de bezetting te controleren.
* Overtreding: Personen hebben vis (aal en paling) aangevoerd zonder de vereiste erkenning door de Nederlandse Visscherij Centrale (NVC) of aanwijzing door het Marktbureau.
* Pragmatisme: De ambtenaren tonen een zekere mate van pragmatisme; ze nemen de vis niet in beslag omdat deze al voorbereid is om te roken en bij herverdeling waarschijnlijk zou bederven. Dit zou de voedselvoorziening ("de consument") schaden.
* Sanctievoorstel: In plaats van een formeel proces-verbaal (dat tot zwaardere straffen zou leiden), stellen de verbalisanten een administratieve maatregel voor: een tijdelijke schorsing van de deelname aan de visverdeeling. Het document dateert uit juni 1942, een periode waarin de Duitse bezetter de grip op de Nederlandse voedselvoorziening steeds verder verstrakte. De distributie van vis werd strikt gereguleerd via organisaties zoals de Nederlandse Visscherij Centrale om de markt te beheersen en te voorkomen dat producten buiten de officiële kanalen (de "zwarte markt") terechtkwamen. Het feit dat dit rapport is opgesteld door de "Controleur Landbouw" (waaronder visserij ook viel) illustreert het uitgebreide apparaat van toezicht en handhaving dat destijds actief was om de schaarste te managen en de regels van de bezettingseconomie af te dwingen.