Getypte brief op grijsachtig papier met handgeschreven kanttekeningen. 3 augustus 1942. De Directeur (waarnemend) van waarschijnlijk de Gemeentelijke Vischmarkt te Amsterdam. Den Heer W. Faillé, Van Hogendorpstraat 30 III, Amsterdam-West. [Handgeschreven rechtsboven:]
Vischmarkt
c. e. e. - D.

[Handgeschreven linksboven over de tekst heen:]
Verzonden 3/8

[Getypt:]
vD/HB.

den Heer W. Faillé,
Van Hogendorpstraat 30 III,
Amsterdam-West.

Wijk 19 A.

46A/321/53 M 3 Augustus 1942.

    Aangezien is gebleken, dat U de U op 17 Juli j.l. toegewe-

zen gerookte aal niet op Uw plaats op de Lindengracht hebt verkocht,
schors ik U hierbij voorloopig van de verdeeling van visch, op de
Gemeentelijke Vischmarkt, in afwachting van de beslissing, welke de
Wethouder voor de Levensmiddelen hieromtrent zal nemen.

                                                             De Directeur,
                                                             wnd. *   **Kernboodschap:** De heer W. Faillé wordt per direct voorlopig geschorst van de toewijzing van vis op de Gemeentelijke Vischmarkt.

• Aanleiding: De ontvanger heeft op 17 juli 1942 gerookte aal die hem was toegewezen, niet verkocht op zijn vaste standplaats aan de Lindengracht.
• Procedure: De schorsing is voorlopig; een definitief besluit zal worden genomen door de Wethouder voor de Levensmiddelen.
• Kenmerken: Het document vertoont de typische formele en zakelijke toon van ambtelijke correspondentie uit die tijd. Er is sprake van strikte controle op de distributie van schaarse goederen. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1942 was de schaarste aan voedsel groot en stond de distributie van levensmiddelen onder streng toezicht van de overheid. Marktkooplieden kregen specifieke hoeveelheden toegewezen die zij op aangewezen plekken moesten verkopen tegen vastgestelde prijzen om de zwarte handel tegen te gaan.

Het feit dat de heer Faillé zijn toegewezen gerookte aal niet op de Lindengracht verkocht, werd door de autoriteiten opgevat als een overtreding van de distributieregels. Dit kon duiden op verkoop elders (mogelijk op de zwarte markt) of het achterhouden van voorraden. De sanctie — uitsluiting van verdere visleveranties — was een zware maatregel die de broodwinning van de koopman direct in gevaar bracht. De betrokkenheid van de "Wethouder voor de Levensmiddelen" onderstreept het belang dat de gemeentelijke overheid hechtte aan een gecontroleerde voedselvoorziening in oorlogstijd. W. Faill