Officiële correspondentie (doorslag of kopie van een verzonden brief). 3 september 1942. De Wethouder voor de Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen (Gemeente Amsterdam). Ondertekend namens de wethouder door J.L. Thak. Den Heer W. Failé, Van Hogendorpstraat 30 III, Amsterdam W. [Stempel linksboven:] Nº 46^A/321/68
[Stempel midden:] M. 1942 5/9
[Handgeschreven rechtsboven:] 996 Marktw.

L.M. 259 (1942).
3 September 1942.

[Handgeschreven parafen en aantekeningen in rood en blauw/zwart]

Naar aanleiding van Uw desbetreffend schrijven deel ik U mede, dat Uw verzoek, om voor toewijzing voor den verkoop van versche visch in aanmerking te mogen komen, niet voor inwilliging vatbaar is, aangezien U daarin nimmer hebt gehandeld, zoodat U ook op zulk een toewijzing geen recht kunt doen gelden.
HD
De Wethouder voor de Levensmiddelen,
Wasch-en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen,
(get.) J.L. Thak

den Heer W. Failé,
Van Hogendorpstraat 30 III,
Amsterdam W. * Onderwerp: Afwijzing van een aanvraag voor een toewijzing (vergunning) om verse vis te mogen verkopen.
* Argumentatie: De aanvraag wordt afgewezen omdat de aanvrager, de heer W. Failé, geen ervaring heeft in de vishandel ("daarin nimmer hebt gehandeld"). Hierdoor kan hij geen aanspraak maken op een toewijzing binnen de gereguleerde distributie.
* Toon: Formeel, afstandelijk en bureaucratisch.
* Administratieve sporen: De brief bevat verschillende registratienummers en afkortingen ("L.M." voor Levensmiddelen, "Marktw." voor Marktwezen) die duiden op een strikte administratieve verwerking binnen de gemeentelijke diensten. Dit document stamt uit september 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van een toenemende schaarste aan voedsel en goederen, waardoor de distributie en verkoop van levensmiddelen (zoals vis) zeer streng gereguleerd werden door de overheid.

De "Wethouder voor de Levensmiddelen" speelde een centrale rol in de beheersing van de voedselvoorziening in Amsterdam. Om de markt beheersbaar te houden en te voorkomen dat nieuwe gelukszoekers de schaarse voorraden zouden verhandelen, kregen doorgaans alleen gevestigde handelaren met een bewezen staat van dienst een vergunning of toewijzing. De afwijzing van de heer Failé is een direct gevolg van dit restrictieve beleid: zonder historisch recht op deelname aan de vishandel kreeg men in oorlogstijd geen toegang tot de distributieketen.