Brief (handgeschreven concept of kopie) 28 september 1942 (geschreven als 28/9 1942) A'dam, 28/9 1942
L. Rooseman
[in rood potlood:] 460/571/5

Naar aanleiding van Uw
brief dd. 19 dezer No 520
deel ik U mede, dat U krachtens
de door de N.V.C. uitgevaardigde
voorschriften niet gerechtigd
was om aan U toegewezen
garnalen aan een anderen
groothandelaar te verkoopen; U
had deze garnalen zelf aan de
gem. Vischmarkt moeten aan-
voeren, alwaar ze onder de
daarvoor in aanmerking komende
kleinhandelaren ~~hadden~~ moesten
worden verdeeld.
Uw brief bevestigt dan
ook volkomen de feiten, neerge-
legd in het door een mijner
ambtenaren uitgebracht rapport;
nieuwe gezichtspunten ~~worden~~ komen
hiervoor niet naar voren, zoodat * Taal en Stijl: De brief is geschreven in een formele, ambtelijke stijl, kenmerkend voor de Nederlandse bureaucratie uit de eerste helft van de 20e eeuw. Woorden als "dezer" (van deze maand) en "zoodat" (oude spelling) zijn typerend.
* Inhoud: De afzender (waarschijnlijk een inspecteur of ambtenaar van een controle-instantie) wijst L. Rooseman terecht. Rooseman heeft garnalen die aan hem waren toegewezen, direct doorverkocht aan een andere groothandelaar. Volgens de regels had hij de garnalen naar de Gemeentelijke Vismarkt moeten brengen, zodat ze daar via het officiële distributiesysteem onder kleinhandelaren verdeeld konden worden.
* Correcties: In de tekst zijn enkele woorden doorgehaald ("hadden" en "worden") en vervangen om de zinsloop te corrigeren, wat erop wijst dat dit een conceptbrief of een nauwkeurige kopie van een verzonden stuk is.
* N.V.C.: De afkorting staat zeer waarschijnlijk voor de Nederlandsche Visscherij Centrale. Dit was een organisatie die tijdens de bezettingstijd (1940-1945) door de overheid werd aangestuurd om de productie en distributie van visproducten strikt te reguleren. Dit document stamt uit september 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van groeiende schaarste en werd de economie centraal geleid via een distributiestelsel.

De handel in vis en garnalen was aan strenge banden gelegd om de voedselvoorziening te controleren en de "zwarte handel" tegen te gaan. Handelaren mochten niet vrijelijk aan elkaar verkopen; alles moest via officiële kanalen (zoals de gemeentelijke vismarkten) lopen, waar controleurs van instanties zoals de N.V.C. en de Crisis Controle Dienst (CCD) toezicht hielden. De brief toont aan hoe nauwgezet ambtenaren zelfs de handel in garnalen controleerden en rapporteerden over overtredingen. De erkenning van de feiten door de overtreder zelf in een eerdere brief ("Uw brief bevestigt dan ook volkomen de feiten") maakte de zaak voor de instanties juridisch sluitend.