Inspectierapport / Proces-verbaal van de Centrale Controledienst (CCD). 16 december 1942. geweest en weet dus van de geheele affaire niets af.
Het is zo, dat de gebroeders Boekelman samen werken, en dus de een van den ander ontvangt.
A.C. Boekelman kreeg 24/x kg gevulde of gestormde bliek toegewezen, maar was niet aanwezig, en dus zou normaliter Th. Boekelman die toewijzing in ontvangst nemen. Th. Boekelman had geen tijd en geen zin en gaf L. H. Muyderman een briefje van accoord, om de toewijzing in ontvangst te nemen. Deze deed dit en betaalde bovendien een afslagprijs. Nu deed zich het geval voor, dat J. Aal ook nog een briefje had, waardoor voor wijziging accoord was. Tusschen Muyderman en hem, daar ieder voor zich „het vervoer“ van de voor A.C. Boekelman bestemde gevulde of gestormde bliek met toestemming van J.Th. Boekelman, opeischte.
J.Th. Boekelman heeft verklaard, dat hij J. Aal wel meer van zijn toewijzing liet verkoopen, als hij het te druk had met zijn winkels, zulks zou ook hievan financiële voordeelen te hebben. Hij meende dat hierin geen kwaad stak.
Door zijn manipulaties heeft Boekelman J.Th. gehandeld in strijd met art. 11, van het Tweede Uitvoeringsbesluit, daar hij gevulde of gestormde bliek, aan den afslag aan een bepaalden hernhandelaar [?] toegewezen, aan derden doet toekomen.
Een en ander schijnt meer te gebeuren. Men gelieve aan den afslag niet te vlug af te gaan op allerlei accoordbriefjes dat de een voor den ander de goederen meeneemt. Bovendien, leveringen aan twee verschillende afnemers op een karretje bemoeilijkt eventueele controle terplaatse, daar de kassabon doorgaans als bewijs van een bepaalde toewijzing wordt aangenomen.

Resumerende, heeft dus:
L. H. Muyderman, Halvemaansteeg 19, een overtreding begaan van art. 15 v.h. Tweede Uitvoeringsbesluit.
J. Th. Boekelman, Rietboomstraat 19 II, een overtreding begaan van art. 11 v.h. Tweede Uitvoeringsbesluit.
A.C. Boekelman, Marco Polostraat 220 III, zou, hoewel onbewust en zonder het zelf te weten, eveneens art. 11 overtreeden hebben.

Gezien de gevulde of gestormde bliek in een voor publiek toegankelijke ruimte verkocht werd, geen prijsoverschrijdingsovertreding heeft plaats gevonden en de waarde betrekkelijk gering is, is niet overgegaan tot inbeslagname.
Overwogen wordt, zoowel tegen Muyderman als tegen J. Th. Boekelman p.v. op te maken.
Ten aanzien van eventueele maatregelen door uw instantie te nemen t.o. van Muyderman, gelieve men de moeilijke positie van hem als winkelier, mede bij de beoordeeling in aanmerking te nemen.

m.i. t/d verdere uitsluit. De Controleur Centrale Controledienst.

[Onderaan toegevoegd:]
Kattenb.str 15 III
Muyderman
AC Boekelman
JTh Boekelman

oproepen
mondeling gehoord en ernstig gewaarschuwd op 16 Dec. 1942
H.D. [?] Dit document beschrijft een onderzoek naar een onregelmatige transactie in schaarse goederen (blik) tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De kern van de zaak is dat toegewezen quota van materiaal (24 kg gestormd blik) niet door de rechthebbende (A.C. Boekelman) werden opgehaald, maar via informele "accoordbriefjes" door anderen (Muyderman en J. Aal).

Hoewel J.Th. Boekelman beweert dat dit uit gemakzucht gebeurde en hij er financieel voordeel bij had zonder kwaad te menen, ziet de controleur dit als een schending van het Tweede Uitvoeringsbesluit. Dit besluit was bedoeld om de distributie van grondstoffen strak te reguleren.

Opvallend is de relatief milde afloop: omdat de economische waarde gering was en er geen sprake was van woekerprijzen ("geen prijsoverschrijdingsovertreding"), is er niet tot inbeslagname overgegaan. De handgeschreven notitie onderaan bevestigt dat de betrokkenen op 16 december 1942 zijn opgeroepen en met een "ernstige waarschuwing" zijn heengezonden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was er in Nederland een nijpend tekort aan metalen en andere grondstoffen. De bezetter stelde de Centrale Controledienst (CCD) aan om toe te zien op de naleving van de distributiewetten en om de zwarte handel te bestrijden.

Het "Tweede Uitvoeringsbesluit" waarnaar verwezen wordt, maakte deel uit van een complex stelsel van verordeningen die de economie volledig onder staatscontrole stelden. Kleine ondernemers en winkeliers, zoals de gebroeders Boekelman en Muyderman, probeerden vaak onderling materialen uit te wisselen om hun bedrijfsvoering voort te zetten, wat door de CCD strikt werd bewaakt om te voorkomen dat goederen buiten het zicht van de overheid (en de bezetter) bleven. De adressen (Halvemaansteeg, Rietboomstraat, Marco Polostraat) situeren deze gebeurtenissen in Amsterdam.