Handgeschreven rapport/ambtelijke notitie. 31 december 1942 (ondertekening) en 9 januari 1943 (administratieve afhandeling). Medik verklaarde mij des-
gevraagd dat hij deze sprot
hedenochtend om ± 8 uur op
de Martelaarsgracht had gekocht
van Kees Oosterbaan uit Monniken-
dam. Deze verkocht wel meer
aan venters. Voordat hij naar
de vischmarkt gaat komt hij
met zijn auto op de Martelaars-
gracht en levert aldaar aan
diverse venters visch af.

De Ambtenaar Marktwezen
(w.g.) Jansen
31/12 ’42

Insp.
Ventverg. v. Medik
overhandigen Afschriften
rapporten zenden aan
R.V. - C.C.D. Visscherij
321/142 a / 321/142 b [in rood potlood]
onder mededeeling dat
Medik niet op de venterlijst
voorkomt en met verzoek
tegen C. Oosterbaan op te treden
acc. 9-1-’43 Het document is een ambtelijk verslag van een overtreding van de marktverordening in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van de zaak is dat de vishandelaar Kees Oosterbaan uit Monnickendam zijn waar (sprot) buiten de officiële vismarkt om verkocht aan straatventers op de Martelaarsgracht.

Belangrijke observaties:
* Handelswijze: Oosterbaan stopte met zijn auto bij de Martelaarsgracht (nabij het Centraal Station) voordat hij naar de officiële vismarkt reed. Dit was een manier om de marktgelden of distributieregels te omzeilen.
* Vergunningen: Uit de aantekening van de inspecteur (onderaan) blijkt dat de persoon Medik niet over de juiste papieren beschikte ("komt niet op de venterlijst voor").
* Handhaving: Er wordt opdracht gegeven om rapporten te sturen naar het R.V. (Rijksbureau voor de Visserij) en de C.C.D. (Crisis Controle Dienst). Dit wijst erop dat de zaak werd behandeld als een economisch delict. Tijdens de Duitse bezetting (1940-1945) was de voedselvoorziening in Nederland strikt gereguleerd via een distributiesysteem. De Crisis Controle Dienst (CCD) was belast met de opsporing van zwarthandel en overtredingen van de prijs- en distributievoorschriften.

De Martelaarsgracht was een logische plek voor deze illegale overdracht, omdat het een toegangsweg was voor handelaren die vanuit het noorden (zoals Monnickendam) de stad binnenkwamen. Het feit dat de visserijsector hier apart wordt genoemd (R.V. Visscherij), duidt op de specifieke controle op schaarse eiwitbronnen zoals vis in de winter van 1942. Dergelijke rapporten konden voor de betrokkenen leiden tot hoge boetes of intrekking van de handelsvergunning.