Handgeschreven blad op gelinieerd papier. Vanwege de extreme vervaging en de interferentie van de tekst op de achterzijde is een volledige, betrouwbare transcriptie van de tekst op deze pagina technisch onmogelijk. Onderstaand zijn enkel fragmenten weergegeven die met enige mate van waarschijnlijkheid herkend kunnen worden.

[Regel 1-5: Onleesbaar]
[Regel 6] ... [aan?] ... [en?] ...
[Regel 7-8: Onleesbaar]
[Regel 9] ... [het?] ... [in het?] ...
[Regel 10] ... [worden?] ...
[Regel 11] ... [over?] ...
[Regel 12] ... [en?] ...
[Regel 13] ... [voor de?] ...
[Regel 14] ... [van de?] ...
[Regel 15] ... [voor?] ...
[Regel 16-18: Onleesbaar]
[Regel 19] [P?] ... [H?] ... [onleesbaar]
[Regel 20-23: Onleesbaar] De primaire hindernis bij dit document is de fysieke degradatie. De tekst die we zien lijkt grotendeels de achterkant van de beschreven zijde te zijn die door het papier heen schijnt. Het originele schrift op deze zijde is lichter en wordt overstemd door deze doorslag.

De tekst is geschreven in een cursief handgeschreven schrift dat gangbaar was in de 20e eeuw. De regelafstand volgt de lijnen van het papier. Er lijkt onderaan (regel 19) sprake te zijn van een initialisering of een korte afgesloten zin, wat zou kunnen duiden op het einde van een brief of een notitie. Zonder multispectrale beeldvorming of digitale beeldbewerking (zoals contrastverhoging en spiegeling van de achterzijde) kan de inhoud niet worden vastgesteld. Gezien de staat van het document en het gebrek aan leesbare inhoud, kan de context enkel worden afgeleid uit de collectie waaruit dit blad afkomstig is. Het lijkt deel uit te maken van een persoonlijke correspondentie of administratieve aantekeningen. De vervaging suggereert blootstelling aan licht of een chemische reactie tussen de gebruikte inkt en het papier over een lange periode. In een archiefsetting zou dit document gemarkeerd worden als "zeer kwetsbaar/slecht leesbaar" en mogelijk gereserveerd worden voor conservatie of specialistische digitalisering.