Handgeschreven verzoekschrift. 3 juli 1942. A. de Munk Jr. Directeur van het Marktwezen te Amsterdam. Nº 46ª/340/3 M. 1942 27/7
Amsterdam, 3 Juli 1942.

Den Heer Directeur
van het Marktwezen
te
Amsterdam.

WelEdelen Heer,

Ondergetekende,
A. de Munk Jr. heeft de eer U be-
leefd te verzoeken hem een dubbele toe-
wijzing van 50 pond versche aal per
beurt te geven.
Daar hij gedurende de jaren 1939 en
1940 de meeste tijd in militairen dienst is
geweest, komt hij dientengevolge niet veel
in de boeken van verschillende commis-
sionairs voor, terwijl hij evenmin een toewij-
zing van gerookte aal krijgt, hetgeen hij ook
veel op de vischmarkt heeft gekocht, terwijl
hij doorgaans voor in aanmerking zou willen
komen, temeer daar andere venters hier wel
voor in aanmerking komen.

Met een toewijzing van 40 pond aal per

[WBA] In dit schrijven verzoekt de heer A. de Munk Jr. om een verhoging van zijn toewijzing voor verse aal (paling). Hij vraagt om een "dubbele toewijzing van 50 pond per beurt". De kern van zijn argument is dat hij benadeeld wordt door de huidige distributieregeling. Omdat hij in 1939 en 1940 gemobiliseerd was voor militaire dienst, zijn er in die jaren weinig transacties van hem geregistreerd bij de visgrossiers (commissionairs).

Destijds werden rantsoenen en toewijzingen vaak gebaseerd op historische inkoopcijfers uit de vooroorlogse jaren. De afzender voelt zich achtergesteld ten opzichte van andere visventers die wel een volledige toewijzing krijgen voor zowel verse als gerookte aal.

Onderaan het document staat een handgeschreven besluit of advies (mogelijk door een ambtenaar van het Marktwezen): "Met een toewijzing van 40 pond aal per...". Dit suggereert dat zijn verzoek gedeeltelijk is ingewilligd, maar niet voor het gevraagde volume van 50 of 100 pond. Het document dateert van juli 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was er sprake van een strikt geleide economie en toenemende schaarste. Goederen zoals vis werden gedistribueerd via een systeem van vergunningen en toewijzingen om de zwarte handel tegen te gaan en de bevoorrading te reguleren.

De brief illustreert de bureaucratische strijd van kleine zelfstandigen (venters) om het hoofd boven water te houden wanneer zij door externe factoren, zoals militaire dienst tijdens de mobilisatie, niet voldeden aan de strikte administratieve criteria voor toewijzingen. De afdeling 'Marktwezen' van de gemeente Amsterdam speelde hierin een cruciale rol als toezichthouder op de handel in de stad. A. de Munk Gemeente Amsterdam Marktwezen