Brief / Verzoekschrift
Origineel
Brief / Verzoekschrift (Linkerpagina)
soms y x moet gaan om een keer
wat te krijgen.
Volgens de voedsel commissaris
en onzen commissaris moeten die arbei-
ders de mosselen hebben en de volks
vis. nu op Tuindorp krijgen ze
zoo niets, en er is toch genoeg
tegen geprotesteerd, alleen nog
niet op de goede plaats.
Nu heeft de dienst van Marktwezen
mijn vader weer bij mij vandaan
gehaald, dus zeggen de menschen
tegen mij we krijgen nu helemaal
niets meer.
Nu bij dit schrijven gehaald
protest eenige handtekeningen
van bewoners van Tuindorp
Met de vraag erbij of er geen
andere regeling kan komen voor
meer vis op Tuindorp Oostzaan
Nu kan er volgens mij meer vis
op tuindorp komen als mijn vader
en Terk Veen bij mij in de winkel
hun vis kunnen verkopen.
(Rechterpagina)
Dat er geen markt op het Zonne-
plein kan komen kan ik mij
indenken dat dat te duur voor
het Marktwezen zal komen om
daar voor die paar menschen een markt-
meester neer te zetten.
Maar als ik de verantwoording
op mij neem dat mijn vader
H Rietveld en Terk Veen hun
toewijzing bij mij verkopen.
dan word de verhouding ten-
minste even beter voor Tuindorp
Oostzaan, en het Mosveld blijft
nog met 15 visventers dus 15 x
zooveel als Tuindorp over
Ook de vereeniging D E S heeft
zich al zoo vaak tot u gewend
en nu wenden zij zich naar de
voedsel commissaris waar ik
uiteindelijk ook terecht zal komen
bij geen resultaat.
Want dat er is nog een plicht
aan de Overzijde van het IJ
heeft voor Tuindorp geen resultaat. De schrijver van deze brief, waarschijnlijk een winkelier in Tuindorp Oostzaan, beklaagt zich over de gebrekkige visvoorziening in de wijk. De kern van het probleem is dat de Dienst van het Marktwezen de vader van de schrijver (H. Rietveld) heeft weggehaald als verkoper, waardoor de bewoners geen toegang meer hebben tot 'volksvis' en mosselen.
De schrijver stelt een pragmatische oplossing voor: laat H. Rietveld en een andere vishandelaar, Terk Veen, hun vistoewijzing in de winkel van de schrijver verkopen. Hiermee wordt het bezwaar van de gemeente omzeild dat een officiële markt op het Zonneplein te duur zou zijn (vanwege de kosten voor een marktmeester). De schrijver wijst op de scheve verhouding met het Mosveld, waar wel 15 visventers actief zijn, terwijl Tuindorp Oostzaan verstoken blijft van vis. Deze brief moet geplaatst worden in de context van de voedseldistributie in Amsterdam tijdens of vlak na een periode van schaarste (mogelijk de Tweede Wereldoorlog of de wederopbouwperiode). Tuindorp Oostzaan was een relatief geïsoleerde arbeiderswijk in Amsterdam-Noord. De bewoners waren voor hun eerste levensbehoeften afhankelijk van lokale toewijzingen.
De vermelding van de vereniging "D.E.S." verwijst zeer waarschijnlijk naar de buurtvereniging 'Door Eendracht Sterk', die zeer actief was in Tuindorp Oostzaan en zich inzette voor de belangen van de bewoners bij de gemeente en andere instanties. De brief getuigt van de bureaucratische strijd die bewoners en kleine ondernemers moesten voeren om basisvoorzieningen aan de "overzijde van het IJ" op peil te houden. H. Rietveld Marktwezen