Formele brief / Verzoekschrift. 25 april 1942. D. Haalman, namens (p.o.) I. Pront. De Directeur van het Marktwezen, Jan van Galenstraat, Amsterdam-West. Nº 85/14/1 M. 1942 25/4

Amsterdam 25 April 1942

Aan,
Den Heer
Directeur v/h Marktwezen
J. v. Galenstr.
Amsterdam W.

Mijnheer,

Ondergeteekende (I. Pront Lepelstr. 86
alhier), deelt U mede, dat zijn standplaats
Kerkstraat is ingetrokken. Hij heeft nu
een voorkeurskaart voor de markt
Waterlooplein.
Daarom verzoekt hij U, op het Waterlooplein
zijn plaats met zijn eigen kar te mogen
bezetten.
Gaarne zal hij spoedig een gunstig
antwoord tegemoetzien.

Bij voorbaat dankend,
Hoogachtend,
p.o. I. Pront
D Haalman In deze brief verzoekt D. Haalman namens I. Pront om toestemming voor het innemen van een marktplaats op het Waterlooplein in Amsterdam. Pront had voorheen een standplaats in de Kerkstraat, maar deze vergunning is "ingetrokken". Omdat hij in het bezit is van een zogeheten "voorkeurskaart" voor de markt op het Waterlooplein, vraagt hij de directeur van het Marktwezen om daar met zijn eigen kar te mogen staan. De brief is zakelijk en beleefd van toon, passend bij formele correspondentie met een gemeentelijke instantie in die tijd. De datum van de brief, 25 april 1942, plaatst dit document in het midden van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze periode kenmerkte zich door een toenemende segregatie en uitsluiting van de Joodse bevolking uit het openbare leven.

De Lepelstraat, waar I. Pront woonde, lag in het hart van de Amsterdamse Jodenbuurt. In november 1941 hadden de bezettingsautoriteiten verordonneerd dat Joodse marktkooplieden niet langer op de reguliere markten mochten staan. Zij werden verbannen naar speciaal aangewezen "Joodse markten", waarvan die op het Waterlooplein de bekendste was.

Het feit dat Pronts standplaats in de Kerkstraat was ingetrokken en hij nu een "voorkeurskaart" voor het Waterlooplein had, is een direct gevolg van deze anti-Joodse maatregelen. De brief toont de dagelijkse strijd van Joodse Amsterdammers om hun broodwinning te behouden onder een regime dat hun rechten steeds verder inperkte. Isaac Pront (die op Lepelstraat 86 woonde) is volgens oorlogsarchieven later in 1943 in Sobibor vermoord; dit document is een tastbare herinnering aan zijn laatste pogingen om in zijn levensonderhoud te voorzien. D. Haalman I. Pront W. Marktwezen