Handgeschreven verzoekschrift. 4 mei 1942. H. Leyden van Amstel, Magersfonteinstraat 3 II, Amsterdam. Amsterdam 4 Mei 1942

Den Heer
Dire van Marktwezen
te Amsterdam

Zeer geachte heer
Ondergeteekende H Leyden van Amstel
Magersfonteinstraat 3 II
te Amsterdam

Verzoekt uw ed beleefd op de aan hem toe gewezen
plaats op de markt aan de Joubertstraat te mogen
staan met een eigen wagen ter verkoop van
consumptie ijs en suikerwaren.
Hopend van uw ed een gunstig antwoord
verblijf ik uw dw dn

H L v Amstel * Taal en Stijl: Het document is geschreven in formeel Nederlands met de spelling van voor de grote spellingshervorming (bijv. "ondergeteekende", "toe gewezen"). De toon is uiterst beleefd en eerbiedig, gebruikmakend van archaïsche beleefdheidsvormen zoals "uw ed" (uw edele) en de afsluiting "uw dw dn" (uw dienstwillige dienaar).
* Paleografie: Het handschrift is een vlot en leesbaar cursief schrift, kenmerkend voor het midden van de 20e eeuw. De handtekening is gestileerd.
* Administratieve sporen: De stempel rechtsboven geeft aan dat het document officieel is geregistreerd door de afdeling Marktwezen van de gemeente Amsterdam. De handgeschreven notitie "m. [...]" rechtsboven is waarschijnlijk een paraaf van een ambtenaar of een sorteerinstructie. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (mei 1940 - mei 1945). De datum, 4 mei 1942, is saillant omdat dit exact de dag was waarop de verplichte Jodenster werd ingevoerd in Nederland.

De locatie, de markt aan de Joubertstraat in de Transvaalbuurt (Amsterdam-Oost), was op dat moment een van de aangewezen 'Joodse markten'. Sinds eind 1941 mochten Joodse marktkooplieden en klanten alleen nog op specifieke markten handelen. De afzender, Hartog Leyden van Amstel (geboren in 1893), woonde inderdaad op het adres Magersfonteinstraat 3 II, midden in deze buurt.

De tragische historische context is dat Hartog Leyden van Amstel, slechts enkele maanden na het schrijven van deze hoopvolle brief voor zijn broodwinning, is gedeporteerd. Hij overleed in september 1942 in Auschwitz. Dit schijnbaar alledaagse bureaucratische verzoek documenteert de laatste pogingen van een individu om onder extreem benarde omstandigheden een normaal bestaan en inkomen voort te zetten.