Handgeschreven verzoekbrief.
Origineel
Handgeschreven verzoekbrief. D. Turk Goudsmit. Nº=103/180/1 M. 1942 25/11 395
A’dam 24 Nov. ’42
Weled: Heer.
Aangezien ik door omstandigheden mijn marktkaart № 35 van de Gaaspstraat ben kwijt geraakt, verzoek ik U beleefd mij een duplicaat te doen toekomen. Mijn artikel is kleingoed (garen en band). Hopende dat U mijn verzoek zult inwilligen teeken ik
Hoogachtend.
Eventueel zal ik de kaart bij den Marktmeester laten afhalen.
D Turk
Goudsmit De brief is een zakelijk verzoek gericht aan de marktmeester of de betreffende gemeentelijke instantie in Amsterdam. De schrijver, D. Turk Goudsmit, verzoekt om een duplicaat van een verloren marktkaart (nummer 35) voor de markt in de Gaaspstraat.
Opvallende details in de tekst:
* Productgroep: De afzender handelt in "kleingoed", gespecificeerd als "garen en band" (fournituren).
* Toon: De brief is gesteld in uiterst beleefde, formele taal die kenmerkend is voor de vroege 20e eeuw ("Weled: Heer", "beleefd", "inwilligen").
* Administratieve sporen: Bovenaan het document zijn diverse stempels en handgeschreven nummers te zien, wat duidt op een officiële verwerking door de bureaucratie van de marktdienst. Dit document is historisch significant vanwege de datum en de locatie: 24 november 1942 in Amsterdam.
- De Joodse Markten: De Gaaspstraat was in 1941 door de Duitse bezetter aangewezen als een van de locaties voor een "Joodse markt". Joodse handelaren mochten vanaf die tijd niet meer op reguliere markten staan en moesten hun waren verkopen op speciaal daarvoor aangewezen plekken, uitsluitend aan een Joods publiek.
- De Afzender: De achternamen "Turk" en "Goudsmit" zijn veelvoorkomende namen binnen de Joodse gemeenschap van Amsterdam in die tijd. Het feit dat de afzender op de markt in de Gaaspstraat stond, bevestigt dat het hier om een Joodse marktkramer gaat.
- Periode: November 1942 was een dieptepunt in de bezettingstijd; de grootschalige deportaties uit Amsterdam naar kamp Westerbork en verder naar de vernietigingskampen waren toen in volle gang. In deze angstaanjagende context is dit document een getuigenis van de dagelijkse pogingen van Joodse burgers om hun minimale middelen van bestaan (de handel in garen en band) te behouden, ondanks de steeds nauwer wordende mazen van de vervolging.
Samenvatting
De brief is een zakelijk verzoek gericht aan de marktmeester of de betreffende gemeentelijke instantie in Amsterdam. De schrijver, D. Turk Goudsmit, verzoekt om een duplicaat van een verloren marktkaart (nummer 35) voor de markt in de Gaaspstraat.
Opvallende details in de tekst:
* Productgroep: De afzender handelt in "kleingoed", gespecificeerd als "garen en band" (fournituren).
* Toon: De brief is gesteld in uiterst beleefde, formele taal die kenmerkend is voor de vroege 20e eeuw ("Weled: Heer", "beleefd", "inwilligen").
* Administratieve sporen: Bovenaan het document zijn diverse stempels en handgeschreven nummers te zien, wat duidt op een officiële verwerking door de bureaucratie van de marktdienst.
Historische Context
Dit document is historisch significant vanwege de datum en de locatie: 24 november 1942 in Amsterdam.
- De Joodse Markten: De Gaaspstraat was in 1941 door de Duitse bezetter aangewezen als een van de locaties voor een "Joodse markt". Joodse handelaren mochten vanaf die tijd niet meer op reguliere markten staan en moesten hun waren verkopen op speciaal daarvoor aangewezen plekken, uitsluitend aan een Joods publiek.
- De Afzender: De achternamen "Turk" en "Goudsmit" zijn veelvoorkomende namen binnen de Joodse gemeenschap van Amsterdam in die tijd. Het feit dat de afzender op de markt in de Gaaspstraat stond, bevestigt dat het hier om een Joodse marktkramer gaat.
- Periode: November 1942 was een dieptepunt in de bezettingstijd; de grootschalige deportaties uit Amsterdam naar kamp Westerbork en verder naar de vernietigingskampen waren toen in volle gang. In deze angstaanjagende context is dit document een getuigenis van de dagelijkse pogingen van Joodse burgers om hun minimale middelen van bestaan (de handel in garen en band) te behouden, ondanks de steeds nauwer wordende mazen van de vervolging.