6 februari 1942 [Bovenrand, gestempeld/geschreven in paars en zwart:] $N^o$ 105 / 10 / 1 M. 1942 $^9/_2$

NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE

BANKIER: DE TWENTSCHE BANK N.V. [handgeschreven:] Mr. Broun
'S-GRAVENHAGE
POSTREKENING No. 224314

DIRECTIE. AAN DE GEADRESSEERDE
Dict.: FA./AKL.- VEILINGSVEREENIGING.
No.42/'42. ============================

[Stempel in paars:] Gezien
[Paraaf in rood en zwart over stempel]

                                  's-Gravenhage, 6 Februari 1942.

      Onder verwijzing naar onze circulaire No. 35/'42 dd.

30 Januari 1942 deelen wij U mede, dat de prijzen voor export
naar Duitschland, alsmede de binnenlandsche maximumprijzen,
tot nader order ongewijzigd gehandhaafd blijven.

Kwaliteitseischen.

      Met ingang van heden moet het netto-gewicht van Krop-

sla, Sorteering III tenminste 5 kg. per 100 krop bedragen.

      Voorts blijven de in bovengenoemde circulaire gegeven

voorschriften, de verdeeling van den aanvoer, de kwaliteit en
de sorteering betreffende, eveneens onverminderd van kracht.

                     NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE : -

                     [Handtekening 1]    [Handtekening 2]

Rb.V.V.O. Dit document is een administratieve circulaire gericht aan Nederlandse veilingverenigingen. De centrale boodschap is het handhaven van de bestaande prijsniveaus voor zowel de binnenlandse markt als de export naar Duitsland. Daarnaast wordt een specifieke technische kwaliteitsnorm geïntroduceerd voor kropsla van sortering III, waarbij een minimumgewicht per 100 stuks wordt vastgesteld. De toon is zakelijk en dwingend, typerend voor de bureaucratische aansturing van de agrarische sector in die tijd. De aanwezigheid van diverse parafen en een "Gezien"-stempel wijst op een formele afhandeling binnen de administratie van de ontvangende partij. De brief dateert uit februari 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGF) speelde een cruciale rol in de distributie en prijsbeheersing van voedsel. Onder de bezetter werd de Nederlandse landbouw ingeschakeld voor de Duitse oorlogseconomie; de expliciete vermelding van "export naar Duitschland" in de tekst is hier een direct bewijs van. Door maximumprijzen vast te stellen, probeerde het bestuur de inflatie te beheersen en de zwarte markt tegen te gaan, terwijl de kwaliteitseisen moesten zorgen voor een gestandaardiseerd product voor de grootschalige distributie. De afkorting "Rb.V.V.O." linkt naar het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd, het overkoepelende orgaan voor de voedselvoorziening. Rijksbureau