Circulaire brief (No. 569/'42) 14 december 1942 Directie van de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale, 's-Gravenhage De Veilingen NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE.
Laan Copes van Cattenburch 62 's-Gravenhage.

DIRECTIE.
Dict. KJ. Typ. MG. AAN DE VEILINGEN.
No. 569/'42.

[Stempel in paars: Nº 105/109/8 M. 1942 15/12] 's-Gravenhage, 14 December 1942.

In vervolg op onze circulaire No. 562/'42 van 11 December 1942 betref-
fende export van appelen, deelen wij U nog het volgende mede.
De appelen, welke door de grossiers zijn opgeslagen en welke moeten
worden geruimd, hetzij voor export, hetzij voor de jamindustrie, moeten
door de grossiers op de veiling worden aangemeld.
De veilingen geven, voor wat betreft de voor export bestemde appelen,
hiervan onmiddellijk kennis aan het Tuinbouw-Export-Bureau, welk bureau een
exporteur aanwijst.
De B.-appelen, bestemd voor de industrie, moeten door U worden gemeld
aan den fabrikant-leider.
Zoowel bij export als bij levering voor industrie geldt de maximum
veilingprijs.
De grossiers moeten de appelen franco aan wagon leveren.
Wehrmachtsbezugsscheine, waarvan het kennelijk de bedoeling is, dat de
gevraagde hoeveelheden appelen voor directe consumptie zijn, moeten uit de
aangemelde partijen worden afgegeven.
Voor verantwoording van de Wehrmachtsbezugsscheine mogen wij U verwij-
zen naar onze circulaire No. 480/'42 van 20 October 1942.

NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE:

[Handtekening]

Rb.V.V.O. Deze circulaire illustreert de strakke regie over de voedselvoorziening en distributie in bezet Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kernpunten zijn:
* Gedwongen ruiming: Grossiers worden verplicht hun opgeslagen appelvoorraden aan te melden bij de veilingen voor verdere distributie.
* Bestemmingen: De voorraden zijn bedoeld voor export (waarschijnlijk naar Duitsland), de jamindustrie (verwerking) en directe consumptie door de Duitse bezettingsmacht.
* Prijsbeheersing: Er wordt expliciet verwezen naar de maximum veilingprijs om prijsopdrijving in tijden van schaarste te voorkomen.
* Militaire vorderingen: Het gebruik van Wehrmachtsbezugsscheine (bonnen voor de Duitse weermacht) geeft aan dat een deel van de Nederlandse oogst direct naar het Duitse leger ging. Tijdens de Duitse bezetting (1940-1945) werd de Nederlandse economie omgevormd tot een geleide economie die ten dienste stond van de Duitse oorlogsvoering (Kriegswirtschaft). De Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale was een van de 'Centrale' organen die onder toezicht van het Departement van Landbouw en Visscherij de distributie en handel reguleerden.

Via een systeem van vergunningen, circulaires en toewijzingen werd de stroom van goederen van de boer naar de consument (of de bezetter) beheerst. Dit document uit december 1942 valt in een periode waarin de schaarste in Nederland toenam en de druk van de bezetter om producten naar Duitsland te exporteren steeds groter werd. De vermelding van "B.-appelen" duidt op een kwaliteitsclassificatie (tweede keuze), die vaak voor industriële verwerking werd gebruikt.