Getypte circulaire op briefpapier. 14 December 1942. Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale. NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE.
Laan Copes van Cattenburch 62 's-Gravenhage.

DIRECTIE.
Dict. KJ. Typ. MG.
No. 570/'42. AAN DEN GEADRESSEERDE

№ 105/109/9 M. 1942 15/12 's-Gravenhage, 14 December 1942.

In vervolg op onze circulaire No. 564/'42 van 11 December 1942 betreffende export van appelen, deelen wij U het volgende mede:

De appelen, welke door U zijn opgeslagen en welke moeten worden geruimd, hetzij voor export, hetzij voor de jamindustrie, moeten door U op een veiling worden aangemeld.

De veiling geeft voor wat betreft de voor export bestemde appelen hiervan onmiddellijk kennis aan het Tuinbouw-Export-Bureau, welk bureau een exporteur aanwijst.

De "B"-appelen, bestemd voor de industrie, worden door de veiling aan den fabrikant-leider gemeld.

Zoowel bij export als bij levering voor industrie geldt de maximum veilingprijs.

De appelen dienen door U franco aan de wagon te worden geleverd.

NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE:

Rb.V V.(. [Handgeschreven handtekening/paraaf] Deze circulaire is een officieel schrijven van de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale uit de Tweede Wereldoorlog. Het document reguleert de afvoer van opgeslagen appelen. Handelaren of producenten worden verplicht hun voorraden aan te melden bij de veiling, ongeacht of de appelen bedoeld zijn voor de export of voor de jamindustrie.

De tekst maakt onderscheid tussen exportkwaliteit en "B"-appelen voor de industrie. De export werd strak gecontroleerd door het Tuinbouw-Export-Bureau, terwijl industriële leveringen via een 'fabrikant-leider' verliepen. Opvallend is de vermelding van de "maximum veilingprijs", een maatregel die typisch was voor de distributie-economie tijdens de bezetting om prijsopdrijving en zwarte handel tegen te gaan. De leveringsvoorwaarde "franco aan de wagon" betekent dat de verzender de kosten voor het transport tot aan de spoorwagon draagt. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) stond de gehele agrarische sector onder streng toezicht. De Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale was een onderdeel van de nationaalsocialistische ordening van het bedrijfsleven (onderdeel van de Voedselvoorziening).

In december 1942, de datum van dit document, was de schaarste in Nederland al aanzienlijk. Veel van de Nederlandse landbouwproducten, waaronder fruit, werden geëxporteerd naar Duitsland om de Duitse oorlogsmachine en bevolking te voeden. Het Tuinbouw-Export-Bureau speelde hierin een centrale rol. De jamindustrie was essentieel voor de verwerking van fruit dat niet direct geconsumeerd of geëxporteerd kon worden, en diende als belangrijke bron van suikers en vitamines voor de bevolking (en het leger). De bureaucratische afhandeling en de stempels op dit document illustreren de verregaande controle en registratie van elke stap in de voedselketen gedurende de oorlogsjaren.