Getypte officiële mededeling of verordening. 16 september 1942 (vermeld in de tekst). Ingevolge bovenstaand besluit is met ingang van 16 Sep- Rb.V.V.O.
tember 1942 het ter veiling aanvoeren van de opgesomde soorten be-
waarappelen verboden. Dit brengt vanzelf met zich mee, dat deze be-
waarappelen niet kunnen worden geveild.

Appelen, die op 15 September of eerder zijn aangevoerd, mogen
nog worden geveild.

De kweekers of pachters mogen, wanneer de tijd daar is, het
fruit wel plukken en opslaan. Te zijner tijd zal de Centrale de
veilingen machtigen tot het verleenen van ontheffingen en tegelijk
de voorwaarden mededeelen, die daarbij moeten worden gesteld.

-o-o-o-o-o-o- * Inhoud: Het document kondigt een verbod aan op het veilen van bepaalde soorten bewaarappelen vanaf 16 september 1942. Er wordt een uitzondering gemaakt voor fruit dat reeds voor die datum was aangevoerd. Kwekers mogen hun oogst nog wel plukken en opslaan, maar voor de verkoop/veiling zijn ontheffingen van "de Centrale" (de centrale veilingorganisatie) nodig, waarvoor nog nadere voorwaarden gesteld zullen worden.
* Terminologie:
* Rb.V.V.O.: Afkorting voor het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd. Dit was de centrale instantie die tijdens de Duitse bezetting de productie en distributie van voedsel controleerde.
* Bewaarappelen: Appelen die geschikt zijn voor langdurige opslag (winterappelen), in tegenstelling tot handappelen die direct geconsumeerd moeten worden.
* Doel: Het reguleren van de voedselvoorraad. Door het veilen van bewaarappelen aan banden te leggen, kon de bezetter de distributie controleren en voorkomen dat strategische voedselvoorraden via de vrije markt verdwenen. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De landbouw en de voedselvoorziening stonden in die tijd onder strikt toezicht van de overheid (het Rb.V.V.O.). De maatregel om bewaarappelen uit de vrije veilinghandel te halen, was bedoeld om de controle op de voedselvoorraden te maximaliseren. Dit was deels nodig voor de eigen bevolking (distributiestelsel), maar ook om transporten naar Duitsland veilig te stellen. Voor fruittelers betekende dit een aanzienlijke beperking van hun handelsvrijheid; zij werden verplicht toeleverancier van het overheidsapparaat. Rijksbureau