Getypte officiële mededeling/brief. 6 oktober 1942. NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE

D I R E C T I E .
Dict.Tj./AKl.
No.462/'42
Rb.V.V.O.

AAN DE GEADRESSEERDE
VEILINGSVEREENIGING.
====================

Nº 105/116/1 M. 1942 6/10

's-Gravenhage, 6 October 1 9 4 2 .

Hierdoor deelen wij U mede, dat met ingang van
Donderdag 8 October alle zure appelen van de B.kwaliteit, met
inbegrip van de zure bewaarappelen, voorzoover zij vallen onder
de groepen III, IV en V, afgeleverd moeten worden aan de
industrie.
Deze appelen dienen voor de verdeeling over de
fabrieken evenals de kroetappelen gemeld te worden bij de be-
kende fabrikantleiders.

NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE : -

[Handtekening 1] [Handtekening 2]

(A) 21976 - '42 - K 983 Dit document is een directieve van de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale aan een veilingvereniging. De kern van de boodschap is een verordening over de bestemming van een specifiek deel van de fruitoogst. Vanaf 8 oktober 1942 moeten alle zure appelen van 'B-kwaliteit' (inclusief bewaarappelen uit de groepen III, IV en V) verplicht worden geleverd aan de industrie in plaats van aan de reguliere consumptiemarkt. Deze appelen worden, net als "kroetappelen" (vaak gebruikt voor veevoer of verwerking tot sap/moes), toegewezen aan fabrieken via zogenaamde "fabrikantleiders".

De tekst is zakelijk en dwingend van toon, typerend voor overheidscommunicatie in een distributie-economie. Het document dateert uit oktober 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de gehele voedselvoorziening en landbouwproductie onderworpen aan strikte centrale controle en distributieregels.

De "Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale" was een van de centrale organen die de stroom van landbouwproducten moest reguleren om zowel de binnenlandse voedselvoorziening (op de bon) als de leveringen aan de bezetter te beheersen. Het overhevelen van lagere kwaliteiten fruit (B-kwaliteit) naar de industrie was een manier om grondstoffen voor verwerkte producten (zoals appelstroop, jam of industriële alcohol) veilig te stellen, terwijl de betere kwaliteiten gereserveerd bleven voor directe consumptie of export naar Duitsland. Het gebruik van "fabrikantleiders" wijst op de reorganisatie van de industrie naar Duits model (de zogenaamde Aufbaustab), waarbij sectoren centraal werden aangestuurd.