Gedrukte ambtelijke bekendmaking of uittreksel van een verordening. Onder B. van het Ventverbod vermeld in de vent- en
opkoopersvergunningen wordt toegevoegd :

23⁰. op de Prins Hendrikkade tusschen Martelaarsgracht
en Damrak, benevens op de Martelaarsgracht, of op
of aan den openbaren weg binnen een afstand van 25
meter van genoemd gedeelte van de Prins Hendrikkade,
en van de Martelaarsgracht. * Inhoud: Het document betreft een specifieke uitbreiding van een bestaand verbod op straathandel (venten). Er wordt een nieuw punt (23) toegevoegd aan lijst B van de vergunningsvoorwaarden voor venters en opkopers.
* Geografische afbakening: Het verbod geldt voor een zeer specifiek en druk gedeelte van Amsterdam, nabij het Centraal Station: de Prins Hendrikkade tussen de Martelaarsgracht en het Damrak, inclusief de Martelaarsgracht zelf en een bufferzone van 25 meter daarop aansluitend.
* Juridische terminologie: De term "opkoopersvergunningen" verwijst naar handelaren in oude goederen, terwijl "venten" slaat op het ambulant verkopen van goederen op straat.
* Taalkenmerken: De tekst hanteert de spelling-Marchant of ouder, herkenbaar aan de buigings-n ("den openbaren weg") en de dubbele 'o' in "opkoopers". Dit document past in de bredere geschiedenis van de ruimtelijke ordening en marktregulering in Amsterdam. In de late 19e en vroege 20e eeuw nam de verkeersdrukte rondom het in 1889 geopende Centraal Station enorm toe. Om de doorstroming van voetgangers en verkeer te waarborgen en overlast te beperken, stelde de gemeente "Ventverboden" in voor strategische plekken.

De genoemde locaties (Prins Hendrikkade en Damrak) vormden destijds al het 'visitekaartje' van de stad voor reizigers die per trein aankwamen. Door het venten hier te verbieden, probeerde het stadsbestuur waarschijnlijk een zekere orde en allure te bewaren in dit cruciale stationsgebied, en tegelijkertijd de concurrentie voor de gevestigde winkeliers in de directe omgeving te reguleren.