Handgeschreven rapportage.
Origineel
Handgeschreven rapportage. 19 januari 1943. Rapport [onderstreept]
[In rood:] Th Müller
Aan den Heer Steenbeek
Bedrijfschef C. M.
Volgens opgaaf van den Heer Siewerts (V. B. N. A.) zijn
de schepen voorkomende op bijgaande lijst aan de hulpmarkt
„Weesperzijde” gelost. Gedurende de maand December ¹⁹⁴² begin Januari ¹⁹⁴³.
Hr Siewerts kon wel de naam van schipper en schip
opgeven, maar niet de tonnenmaat van deze schepen.
Daar vanaf 1 December ¹⁹⁴² kadegeld moet worden betaald heeft
ondergetekende bij de verschillende toegangswegen de tonnenmaten
van bijgaande schepen opgezocht.
De schepen waar achter staat „geschat” heb ik niet uit kunnen vinden.
De datums wanneer deze schepen in lossing zijn gegaan en
vertrokken is niet meer na te gaan.
C. M. 19 Januari 1943
A Blom [handtekening, onderstreept]
[Linksonder:]
²⁰/₁ - 43 Ge
H. b.
No. 2ᵃ/7/1 M. 1943 ²⁷/₂ [stempel/handgeschreven] * Onderwerp: De rapportage betreft het achterhalen van de tonnenmaat van schepen die gelost hebben bij de 'hulpmarkt Weesperzijde' in Amsterdam. Dit was noodzakelijk omdat er per 1 december 1942 kadegeld (liggeld) betaald moest worden.
* Administratieve uitdagingen: De auteur, A. Blom, geeft aan dat de initiële informatie van de heer Siewerts (van de V.B.N.A.) onvolledig was. Blom heeft zelf bij "toegangswegen" (waarschijnlijk sluis- of havenkantoren) naar de tonnenmaten gezocht, maar kon niet alles vinden; sommige waarden zijn daarom geschat. Ook de exacte data van aankomst en vertrek zijn niet meer te herleiden.
* Afkortingen:
* C. M.: Waarschijnlijk de Centrale Markthallen in Amsterdam.
* V. B. N. A.: Mogelijk de 'Vereniging van Binnenscheepvaart-ondernemers' of een gerelateerde Amsterdamse marktorganisatie.
* Marginalia: De naam "Th Müller" in het rood bovenaan duidt waarschijnlijk op een controleur of een Duitse ambtenaar/officier die toezicht hield op de administratie tijdens de bezetting. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze tijd was de voedselvoorziening streng gereguleerd. Vanwege de oorlogsomstandigheden en schaarste werden er 'hulpmarkten' ingericht om de distributie in de stad Amsterdam (zoals aan de Weesperzijde aan de Amstel) te vergemakkelijken.
Het document illustreert de voortzetting van de bureaucratische controle onder moeilijke omstandigheden. Het innen van kadegeld was een bron van inkomsten voor de gemeente of de bezetter. De vermelding dat bepaalde gegevens "niet meer na te gaan" zijn, geeft een inkijkje in de administratieve chaos of de gebrekkige registratie van scheepsbewegingen in de winter van 1942-1943.
Samenvatting
- Onderwerp: De rapportage betreft het achterhalen van de tonnenmaat van schepen die gelost hebben bij de 'hulpmarkt Weesperzijde' in Amsterdam. Dit was noodzakelijk omdat er per 1 december 1942 kadegeld (liggeld) betaald moest worden.
- Administratieve uitdagingen: De auteur, A. Blom, geeft aan dat de initiële informatie van de heer Siewerts (van de V.B.N.A.) onvolledig was. Blom heeft zelf bij "toegangswegen" (waarschijnlijk sluis- of havenkantoren) naar de tonnenmaten gezocht, maar kon niet alles vinden; sommige waarden zijn daarom geschat. Ook de exacte data van aankomst en vertrek zijn niet meer te herleiden.
- Afkortingen:
- C. M.: Waarschijnlijk de Centrale Markthallen in Amsterdam.
- V. B. N. A.: Mogelijk de 'Vereniging van Binnenscheepvaart-ondernemers' of een gerelateerde Amsterdamse marktorganisatie.
- Marginalia: De naam "Th Müller" in het rood bovenaan duidt waarschijnlijk op een controleur of een Duitse ambtenaar/officier die toezicht hield op de administratie tijdens de bezetting.
Historische Context
Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze tijd was de voedselvoorziening streng gereguleerd. Vanwege de oorlogsomstandigheden en schaarste werden er 'hulpmarkten' ingericht om de distributie in de stad Amsterdam (zoals aan de Weesperzijde aan de Amstel) te vergemakkelijken.
Het document illustreert de voortzetting van de bureaucratische controle onder moeilijke omstandigheden. Het innen van kadegeld was een bron van inkomsten voor de gemeente of de bezetter. De vermelding dat bepaalde gegevens "niet meer na te gaan" zijn, geeft een inkijkje in de administratieve chaos of de gebrekkige registratie van scheepsbewegingen in de winter van 1942-1943.