Handgeschreven brief of rapport (klacht over prijsopdrijving).
Origineel
Handgeschreven brief of rapport (klacht over prijsopdrijving). En dan vindt Heer Gijzel het de moeite niet,
na zoo’n waarschuwing, om dan naar de
markt te gaan om dan zijn groenten tegen
normale prijzen te verkoopen. Dus zitten wij
helemaal zonder groenten.
Hopende dat U ons hiermede
terwille zult zijn om Heer Gijzel te laten
controleeren omtrent bovenstaande.
[Marge links:] prijzen in de winkels van 23- juni af
Hieronder volgen nog eenige prijzen die
Heer Gijzel berekend:
rabarber 60 ct. K.G. 0.13
aardbeien 100 .. K.G. 0.60
tomaten 130 - .. heden voor het eerst 0.53
bloemkool 1.00. p. stuk. 0.25
andijvie 80 .. K.G. 0.17 Het document is een getuigenis van onvrede over economische misstanden, waarschijnlijk tijdens een periode van strikte prijsbeheersing. De schrijver (die spreekt namens "wij") beklaagt zich bij een autoriteit ("U") over een handelaar, Heer Gijzel.
De kern van de klacht is dat Gijzel, nadat hij blijkbaar een officiële waarschuwing heeft gekregen, simpelweg weigert zijn producten op de markt aan te bieden tegen de gereguleerde ("normale") prijzen. Hierdoor blijft de lokale bevolking verstoken van groenten.
De lijst onderaan toont de enorme verschillen tussen wat Gijzel vraagt en wat blijkbaar de gangbare of toegestane prijs is (vermeld in de rechterkolom):
* Rabarber: 60 cent tegenover 13 cent per kilo.
* Bloemkool: 1 gulden tegenover 25 cent per stuk (vier keer zo duur).
* Andijvie: 80 cent tegenover 17 cent per kilo.
Deze exorbitante prijsverschillen duiden op woekerprijzen of zwarte handel. Gezien de spelling ("zoo'n", "verkoopen", "eenige") en de aard van de klacht, past dit document perfect in de context van de Nederlandse bezettingsjaren (1940-1945). Tijdens deze periode was er een Bureau voor Prijsbeheersing dat toezag op de maximumprijzen om inflatie en zwarte handel tegen te gaan. Burgers werden aangemoedigd om overtredingen te melden.
De brief illustreert de dagelijkse overlevingsstrijd van burgers en de spanningen tussen consumenten en handelaren in tijden van extreme schaarste. Het feit dat de handelaar liever helemaal niet verkoopt dan tegen de vastgestelde prijs, was een vaker voorkomend protest van winkeliers tegen de (soms onrealistisch laag ingestelde) maximumprijzen van de overheid.
Samenvatting
Het document is een getuigenis van onvrede over economische misstanden, waarschijnlijk tijdens een periode van strikte prijsbeheersing. De schrijver (die spreekt namens "wij") beklaagt zich bij een autoriteit ("U") over een handelaar, Heer Gijzel.
De kern van de klacht is dat Gijzel, nadat hij blijkbaar een officiële waarschuwing heeft gekregen, simpelweg weigert zijn producten op de markt aan te bieden tegen de gereguleerde ("normale") prijzen. Hierdoor blijft de lokale bevolking verstoken van groenten.
De lijst onderaan toont de enorme verschillen tussen wat Gijzel vraagt en wat blijkbaar de gangbare of toegestane prijs is (vermeld in de rechterkolom):
* Rabarber: 60 cent tegenover 13 cent per kilo.
* Bloemkool: 1 gulden tegenover 25 cent per stuk (vier keer zo duur).
* Andijvie: 80 cent tegenover 17 cent per kilo.
Deze exorbitante prijsverschillen duiden op woekerprijzen of zwarte handel.
Historische Context
Gezien de spelling ("zoo'n", "verkoopen", "eenige") en de aard van de klacht, past dit document perfect in de context van de Nederlandse bezettingsjaren (1940-1945). Tijdens deze periode was er een Bureau voor Prijsbeheersing dat toezag op de maximumprijzen om inflatie en zwarte handel tegen te gaan. Burgers werden aangemoedigd om overtredingen te melden.
De brief illustreert de dagelijkse overlevingsstrijd van burgers en de spanningen tussen consumenten en handelaren in tijden van extreme schaarste. Het feit dat de handelaar liever helemaal niet verkoopt dan tegen de vastgestelde prijs, was een vaker voorkomend protest van winkeliers tegen de (soms onrealistisch laag ingestelde) maximumprijzen van de overheid.