Distributiebon (bestelbon) voor groenten. [Linkerkolom]
XXX
Gemeentelijke Distributie van Groenten

Bestelbon A № 001259

GEZINSKAART No. ...........................................................

Het nevenstaande wordt slechts afgeleverd tegen
afgifte van dezen bon en van de desbetreffende
strook der gezinskaart. De groenten kunnen op
de daarvoor aangewezen uren worden afgehaald
aan distributieplaats ........................................................... .
Zoek geraakte bonnen worden niet vergoed.

Deze bon is slechts geldig in de week
volgende op die waarin besteld is.

Datum bestelling ....................................................................

[Rechterkolom]
---------- pond roode kool
---------- ,, savoye kool
---------- ,, uien
---------- ,, wortelen
---------- ,, koolrapen
---------- ,, bieten (rauw)
---------- ,, zuurkool

Totaal ............. pond à 3 cent per kg = f.......................

Bovenstaand bedrag door mij ontvangen.

(Handteekening) * Administratieve controle: Het document toont een strikte hiërarchie van controle. De consument heeft zowel een "gezinskaart" als deze specifieke "bestelbon" nodig. Het serienummer (001259) duidt op een centrale registratie.
* Productaanbod: De lijst beperkt zich tot zogenaamde 'wintergroenten' (kolen, wortelen, koolrapen, uien). Dit suggereert dat de distributie plaatsvond in een seizoen of periode waarin verse zomergroenten niet beschikbaar of niet gerantsoeneerd waren.
* Economische gegevens: Er wordt een vaste prijs genoemd van "3 cent per kg". In de context van de oorlogstijd was prijsbeheersing essentieel om zwarte handel tegen te gaan, hoewel de officiële prijzen vaak laag werden gehouden. Opmerkelijk is het gebruik van zowel "pond" (voor de hoeveelheid) als "kg" (voor de prijsberekening).
* Logistiek: De tekst "op de daarvoor aangewezen uren" en "aan distributieplaats" wijst op een strak gereguleerde logistiek om grote menigten en chaos bij de uitgiftepunten te voorkomen. Dit document is een tastbaar overblijfsel van de voedseldistributie in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vanaf het begin van de bezetting werden steeds meer producten 'op de bon' gezet omdat de Duitse bezetter grote hoeveelheden voedsel naar Duitsland exporteerde en de import over zee stilviel.

De lokale "Gemeentelijke Distributie" was verantwoordelijk voor de uitvoering van het landelijke beleid. Inwoners kregen distributiestamkaarten en gezinskaarten waarmee ze bonnen konden verkrijgen. Zonder de juiste bon was het legaal bijna onmogelijk om aan basisbehoeften te komen. De vermelding dat zoekgeraakte bonnen niet worden vergoed, onderstreept de enorme waarde die deze papiertjes destijds voor een gezin hadden; het verlies van een bon betekende letterlijk minder eten op tafel.