Pagina uit een officieel verslag of administratief jaaroverzicht (genummerd "- 29 -"). - 29 -

genoemd: aardappelen, groenten en fruit.

554 - 173-bloemen en planten 426 - 310,

brandstoffen (w.o. petroleum) 39 - 20; ge-

ringe eetwaren en consumptie-ijs 321 - 288;

visch en zuurwaren 480 - 109; boter, kaas

en eieren 59 - 26; diversen en manufacturen

240 - 166.

  Het aantal venters is belangrijk

minder geworden eveneens tengevolge van den

hiervoor reeds genoemde maatregelen. Naast

het verbod tot het venten met visch en

mosselen werd op 27 Augustus ook een ver-

bod tot het venten met groenten en fruit

uitgevaardigd, de verkoop waarvan, behalve

in winkels, in den straathandel slechts

werd toegestaan op markten door vaste

plaatshouders. De ventvergunningen voor het

artikel visch werden geblokkeerd,; de visch-

handelaren werd een plaats op een der mark-

ten aangewezen. De groenten- en fruitventers

werden in de gelegenheid gesteld hun vaxt

(Noot: Het laatste woord is onvolledig of bevat een typefout, vermoedelijk bedoeld als "vast[e standplaats]" of "vak"). De tekst beschrijft een significante afname van het aantal actieve straatventers in diverse sectoren. De gepresenteerde cijfers tonen een sterke krimp aan:
* Vis en zuurwaren: Daling van 480 naar 109 handelaren.
* Bloemen en planten: Daling van 426 naar 310.
* Brandstoffen: Daling van 39 naar 20.

De tekst verklaart deze daling door strikte nieuwe regelgeving. Het mobiel venten (langs de deuren gaan) werd voor cruciale voedselgroepen zoals vis, groenten en fruit verboden. Deze handelaren werden gedwongen zich te vestigen op vaste marktplaatsen als "vaste plaatshouders", waardoor hun bewegingsvrijheid en bereik werden beperkt. Bovendien werden er geen nieuwe vergunningen meer uitgegeven ("geblokkeerd"). Dit document is een direct verslag van de economische controle tijdens de oorlogsjaren in Nederland (WOII). De overheid (vaak onder regie van de bezetter) probeerde de distributie van schaarse goederen te centraliseren. Door vrije venters van de straat te halen en naar markten te dirigeren, kon de controle op distributie, prijsvorming en de naleving van het bonnenstelsel (rantsoenering) effectiever worden uitgevoerd. Het tegengaan van de 'zwarte handel' was hierbij een belangrijk motief. De daling in de categorie 'brandstoffen' wijst op de nijpende tekorten aan olie en petroleum die gedurende de oorlog ontstonden.