Handgeschreven inventarislijst van gestolen goederen. No. de Baer.- / 760

Hierbij een lijst van hetgeen in den nacht
van 11 op 12 April 43. bij de inbraak in Gem.
Vischmarkt, is gestolen. Dit is alles
Gem. eigendom.

~~6 Stofjassen~~ } nieuwe besteld
~~3 paar werkschoenen~~ - pen. met formulier aanvragen
3 paar klompen - besteld
1 slijpmachine (potloden) - besteld / niet meer leverbaar
2 nietmachines - besteld
1 Nijptang - besteld
1 Kleine Nijptang - “
2 datum stempels - niet meer leverbaar
6 witte handdoeken - nieuwe besteld?
6 bonte handdoeken - “ “
8 stukjes zeep - formulier invullen (ingediend)
6 pak zeeppoeder - “
partij {
inkt potloden
zwarte potloden
roode potloden
blauwe potloden
} nieuwe geleverd.
6 kleine hangslotjes vernietigd - besteld.

Privé eigendommen
1 bril, met dubbel geslepen glazen.
1 broodmes.
1 bureau klokje
2 acte tasschen.
1 paar broekspijpen Otto
1 paar werkschoenen ) Metkes
1 paar klompen ) Sliphorst Het document is een administratieve afwikkeling van een inbraak tijdens de Duitse bezetting in Nederland. Opvallend is de bureaucratische nauwkeurigheid waarmee de gestolen items worden geregistreerd.

Er wordt een strikt onderscheid gemaakt tussen:
1. Gemeente-eigendom: Gebruiksvoorwerpen zoals stofjassen, gereedschap (nijptangen, slijpmachine) en kantoorartikelen (stempels, nietmachines). Uit de kanttekeningen ("niet meer leverbaar", "met formulier aanvragen") blijkt de schaarste aan goederen in 1943.
2. Privé-eigendommen: Bezittingen van individuele medewerkers (waarschijnlijk de heren Otto, Metkes en Sliphorst). De diefstal van een "bril met dubbel geslepen glazen" was in die tijd een aanzienlijk verlies vanwege de hoge kosten en schaarste aan optische materialen.

De tekst is geschreven in een duidelijk leesbaar cursief handschrift, typerend voor de eerste helft van de 20e eeuw, met gebruik van de oude spelling (bijv. "tasschen", "Vischmarkt"). De inbraak vond plaats in april 1943. Dit was een periode van toenemende tekorten in bezet Nederland. De Vischmarkt in Utrecht huisvestte diverse gemeentelijke instanties en markthallen. Dievstallen van alledaagse goederen zoals zeep, schoenen en handdoeken kwamen veelvuldig voor omdat deze producten op de zwarte markt zeer gewild waren.

De vermelding dat bepaalde zaken "niet meer leverbaar" zijn, getuigt van de stagnerende economie en de stopzetting van de productie van niet-essentiële metalen goederen ten behoeve van de Duitse oorlogsindustrie. De "pen." in de kanttekening verwijst vermoedelijk naar de penningmeester of de centrale inkoopafdeling van de gemeente.