Handgeschreven notities op een gelinieerd vel papier (mogelijk uit een zakboekje). overzicht van zeevisch. 7/6
5 pond over per kist en
dan wordt inweeg onder-
vangen.
blz. 8. is de groote moeilijkheid
in dit stelsel.
de afmeting in de vischsoorten
kabeljauw is 5 pond h.g.
32 bonnen. restaurants!
zonder bon.
of over publiek verwerk.
Echter kop alleen al 3 pond. wil
niemand hebben!
Tarbot = 8 pond = f 65.- als boven.
kleine voorn:
fijnvisch zonder bon? Prijs!
voor fijne zeevisch klanten
huidig plan van mij. Aparte
registratie. Kunnen dan niet
aan de officieele distributie
deelnemen.
scharrelen met de bonnen of op de bonnen De tekst betreft een interne analyse van de vissector tijdens een periode van strikte regulering. Enkele opvallende punten uit de tekst:
* Gewichtscorrectie: Men rekent met "5 pond over per kist" om de "inweeg" (gewichtsverlies door uitdroging of verwerking) te compenseren.
* Rantsoenering: Er is een duidelijke spanning tussen de "officieele distributie" en de informele markt. Er wordt gesproken over verkoop "zonder bon" aan restaurants.
* Productwaarde: De schrijver merkt op dat viskoppen (3 pond per stuk) onverkoopbaar zijn. De prijs van tarbot (f 65,- voor 8 pond) is extreem hoog, wat duidt op schaarste en inflatie.
* Strategie: Er wordt een "apart plan" voorgesteld voor "fijne zeevisch klanten", waarbij men zich buiten het officiële systeem plaatst ("kunnen dan niet aan de officieele distributie deelnemen").
* Terminologie: Het gebruik van het woord "scharrelen" in de laatste regel is typerend voor de informele handel en vindingrijkheid in tijden van gebrek. Dit document is zeer waarschijnlijk geschreven tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). In deze periode was voedsel schaars en werden goederen verdeeld via een ingewikkeld systeem van distributiebonnen. De notities lijken van een handelaar of vishal-eigenaar die probeert te navigeren tussen de wettelijke regels en de economische realiteit van de zwarte markt en de behoeften van vaste klanten en horeca. De afkorting "h.g." in regel 8 staat waarschijnlijk voor 'handelsgewicht'. De prijs van 65 gulden voor een tarbot was in die tijd een klein fortuin, wat de ernst van de voedselschaarste onderstreept.