Notulen / Verslag van een vergadering. 4 oktober 1943 (vervolgvergadering). - 5 -

een dubbele toewijzing worden gebracht.
Voorzitter kan dit voorstel niet in behandeling nemen. Dit zou namelijk opnieuw de basis van de geheele vischverdeeling aan het wankelen brengen.
Na langdurige, heftige discussie wordt ten slotte een voorstel van den Voorzitter / in stemming gebracht om de zaak te laten, zooals hij nu eenmaal reeds langen tijd is.
Het resultaat der stemming is, dat Gootjes, Böhne, Koning, Mooyer en Tuyp voorstemmen; Sliphorst, Van Zanten en Lammers stemmen tegen en Frommé blanco, zoodat met 5 tegen 3 stemmen het voorstel van den Voorzitter is aangenomen.

Mej. Licht v.d. Poel. Verzoek aan den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, behalve haar toewijzing garnalen, ook zee- en riviervisch te mogen ontvangen. De Commissie is van meening, dat deze juffrouw in het geheel geen recht op visch heeft. Voor den oorlog was zij op de Vischmarkt geheel onbekend. Zij vent zomers met ijs. Van verklaringen van grossiers is hier niets bekend. Het verzoek moet derhalve worden afgewezen.

Vervolgvergadering Verdeelingscommissie op 4 October 1943.

Aanwezig: De Voorzitter en de Secretaris en de leden Lammers, Böhne, Sliphorst, Van Zanten, Frommé, J. Tuyp, Gootjes.

J. Koning verzoekt verhooging toewijzing garnalen en zoetwatervisch.
Commissie adviseert afwijzend.
Koning kan geen rechten op een hoogere toewijzing doen gelden. Was een koopman met zeer kleine zaken.

H.K. Köhler, Javaplein reeds behandeld in de eerste vergadering. Thans is er een verklaring van den kleinhandelaar J. Bergen, dat hij voor den oorlog per week 100 pond zeevisch aan Köhler heeft geleverd.
De Commissie betwist deze verklaring. J. Bergen was voor den oorlog [naast visch - ook] hoofdzakelijk groentenhandelaar en deed [niet] [meer zulke groote zaken] maar zeer weinig in visch. [De Voorzitter bestrijdt dit /]
Lammers verklaart, dat hij, hoewel standplaats innemen-

[In de linkermarge geschreven bij de zaak Köhler/Bergen:]
Het is hem bekend, dat Bergen ook voor den oorlog nog belangrijke zaken deed. Dit document biedt een inkijk in de strikte bureaucratie rondom de voedselvoorziening in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De 'Verdeelingscommissie' besliste over de levensvatbaarheid van vishandelaren door toewijzingen (quota) te verlenen of te weigeren.

• Strikte criteria: Om recht te hebben op een toewijzing van vis, moest een handelaar aantonen dat hij reeds "voor den oorlog" (vóór mei 1940) een gevestigde positie in de branche had.
• Afwijzingen: Verzoeken worden resoluut afgewezen als de aanvrager voor de oorlog "onbekend" was (Licht v.d. Poel) of slechts een "zeer kleine zaak" had (J. Koning).
• Conflict over bewijslast: Bij de zaak Köhler ontstaat discussie over de geloofwaardigheid van een leveranciersverklaring. De handgeschreven toevoegingen en kanttekeningen suggereren dat de leden van de commissie (met name de voorzitter en Lammers) van mening verschilden over het handelsverleden van J. Bergen. In 1943 was de schaarste in bezet Nederland groot en was vrijwel elk voedingsmiddel op de bon. De distributie werd beheerd door lokale commissies die onder toezicht stonden van het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening. Handelaren waren volledig afhankelijk van deze "toewijzingen" om legaal goederen te kunnen verkopen. De vermelding van het 'Javaplein' en de 'Wethouder voor de Levensmiddelen' duidt erop dat dit document afkomstig is uit de administratie van de gemeente Amsterdam. De archaïsche spelling (zoals 'vischverdeeling') was in die tijd de standaard.