Handgeschreven ambtelijke notitie/verslag.
Origineel
Handgeschreven ambtelijke notitie/verslag. in den vischhandel werkzaam
geweest.
A. Meulemans
vraagt verhooging toewijzing
ongepelde garnalen van 2 op 3
kisten.
com. geen bezwaar. Was wel
is waar kleine koopman, doch
andere handelaars van zijne
grootte hebben ook 3 kisten.
P. J. de Ruyter: in vervang.
rook. aal (pooken) en zeevisch.
Vraagt thans ook zoetw. visch
en garnalen.
com. adviseert afwijzen.
Heeft deze artikelen nog nooit
verkocht.
G. A. Wever winkelier
in versche visch.
vraagt ook toewijzing fijne
zeevisch (heele als versche)
zou deze ook in de
basisjaren ook in flinke
hoeveelheden hebben verkocht.
o. a. betrokken in de handel
com. wil hieromtrent Dit document bevat aantekeningen van een commissie (afgekort als "com.") die verzoeken van vishandelaren beoordeelt met betrekking tot hun toegewezen rantsoenen of handelsvergunningen. Er worden drie specifieke gevallen besproken:
- A. Meulemans: Verzoekt een verhoging van de wekelijkse toewijzing ongepelde garnalen van twee naar drie kisten. De commissie gaat hiermee akkoord (geen bezwaar) op basis van het gelijkheidsbeginsel; vergelijkbare handelaren krijgen ook drie kisten.
- P. J. de Ruyter: Handelt momenteel in gerookte aal ("pooken" verwijst mogelijk naar een specifieke sortering of verpakking) en zeevis. Hij wil uitbreiden naar zoetwatervis en garnalen. Dit wordt afgewezen omdat hij geen historische ervaring ("nog nooit verkocht") met deze producten heeft.
- G. A. Wever: Een winkelier in verse vis die nu ook "fijne zeevis" (waarschijnlijk duurdere soorten zoals tong of tarbot) wil verkopen. Hij claimt dat hij dit in de "basisjaren" (de jaren vóór de rantsoenering, meestal 1938-1939) ook al in grote hoeveelheden deed. De commissie stelt een besluit uit en wil eerst meer informatie of bewijs. Het document is een typerend voorbeeld van de bureaucratische controle op de voedselvoorziening in Nederland tijdens of vlak na de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de handel in schaarse goederen zoals vis en garnalen strikt gereguleerd door rijksbureaus (zoals het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening). Toewijzingen waren gebaseerd op de omzet in de zogenaamde 'basisjaren'. Nieuwe toewijzingen of uitbreidingen van het assortiment werden streng getoetst door lokale of regionale commissies om zwartemarkthandel te voorkomen en een eerlijke verdeling te waarborgen.