Ambtelijke rapportage / brief betreffende prijsbeheersing. inbegrepen. Ik verkoop ze zooals u ziet voor
f 0.35 per kg. en willen toch niet hierdoor woekerwinst
te maken. Ik leg mij bij uw beslissing, om de
partij voor f 0.15 per kg uit te verkoopen neer, maar
meen toch dat de fabrikant weer in overtreding
is, door veel te hooge marktprijs te vragen
dan ik. De grossiersprijs is volgens prijslijst
13/9-’44 f 0.12 per kg.

Ik rapporteer u dit, omdat ik gaarne
zou willen weten, mogen de grossiers gewoon
geld berekenen en hoeveel?

Zooals in bovenstaand geval, om een
zoodje afval; f 0.35 per kg te verkoopen, terwijl het
geen stuiver per kg waard was, is toch wel
schunnig.

Bijgaande factuur zou ik ook
gaarne terug ontvangen.

De Ambtenaar ter Marktwezen.

[Handtekening/Paraaf]
[Linksonder in potlood/inkt:]
Gezien
9-10-’44
[Paraaf] P.L.J. LAK. In dit document beklaagt een ambtenaar van het 'Marktwezen' zich over prijsopdrijving en mogelijke woekerpraktijken. De kern van de zaak is een partij "afval" (mogelijk slachtafval of industrieel restproduct) die voor 35 cent per kilo wordt verkocht, terwijl de ambtenaar stelt dat de officiële grossiersprijs slechts 12 cent bedraagt en het product kwalitatief "geen stuiver waard" is.

De schrijver schikt zich naar een eerdere beslissing om de partij voor 15 cent te verkopen, maar klaagt aan dat de fabrikant of de grossiers hierdoor onterecht hoge marges pakken. Er is sprake van een sterke morele verontwaardiging over de "schunnige" gang van zaken, wat wijst op de strikte controle die indertijd op prijzen werd uitgeoefend. Het document dateert van september en oktober 1944, een cruciale periode in de Tweede Wereldoorlog in Nederland (vlak voor en tijdens de Hongerwinter in het bezette noorden, en de bevrijding van het zuiden).

Tijdens de bezetting was er een nijpend tekort aan goederen, wat leidde tot de bloei van de zwarte markt en prijsopdrijving. De Duitse bezetter en de Nederlandse departementen probeerden dit te beteugelen via instanties zoals de Prijsbeheersing en de Crisis Controle Dienst (CCD). Ambtenaren ter Marktwezen hielden toezicht op de handel op lokale markten om te voorkomen dat handelaren "woekerwinsten" behaalden over de rug van de schaarse middelen van de bevolking. De term "woekerwinst" was in deze periode een beladen juridische term die zware straffen tot gevolg kon hebben.